Италијанскиот министер за надворешни работи Антонио Тајани вчера објави дека го откажува планираното патување во САД, за време на кое требаше да се сретне со американскиот државен секретар Марко Рубио.

„Суровите и навредливи зборови на претседателот Трамп упатени кон премиерката Џорџија Мелони ја навредуваат цела Италија. Затоа решив да ја откажам мојата посета на Соединетите Американски Држави планирана за 21 и 22 јуни“, напиша Тајани на X.

Трамп: Ме молеше да се фотографирам со неа

Тоа е понатамошно влошување на односите меѓу некогаш блиските политички сојузници и дополнителен раскол меѓу САД и нивните европски партнери, само неколку дена по знаците за ублажување на тензиите на самитот на Г7 во Франција.

Во интервју за италијанската телевизија La7, Трамп тврдеше дека Мелони го „молела“ за заедничка фотографија на самитот и дека се согласил само затоа што му е жал. „Ме молеше да се фотографирам со неа. Многу сакаше да се фотографира со мене. Не би го направил тоа, но ми беше жал“, рече Трамп, според италијанскиот превод објавен од радиодифузерот.

Мелони: Искрено сум изненадена

Мелони ги отфрли тврдењата во видео порака со остар тон. „Тврдењата на Доналд Трамп се целосно измислени. Искрено сум згрозена. Не знам зошто претседателот на Соединетите Американски Држави би се однесувал така кон своите сојузници, а не е прв пат да се случи тоа“, рече Мелони во видео објавено на X.

„Можам само да кажам дека е штета што тој не покажува иста решителност кон непријателите на Западот и непријателите на Соединетите Американски Држави, кон раководствата кон кои се чини дека е многу поблаг. Но, едно мора да запомните: Италија и јас никогаш не молиме“, додаде таа.

Тајани требаше да пристигне во САД на почетокот на следната недела и да учествува на Италијанско-американскиот форум за бизнис, инвестиции, наука и иновации во Мајами. Според соопштението на американскиот Стејт департмент, Рубио требало да се сретне со својот италијански колега со цел да се подобри билатералната соработка во областа на економската безбедност и критичните суровини. Форумот беше откажан вчера.

Ова не е прв конфликт меѓу Трамп и Мелони

Во подоцнежно интервју за NBC News, Трамп дополнително ги засили критиките кон Мелони. „Не ја сакам како обожавател бидејќи таа не беше таму, заедно со група сојузници на НАТО, кога станува збор за теснецот“, рече Трамп, алудирајќи на она што тој го сметаше за недоволна поддршка за време на војната со Иран.

Ова не е прв конфликт меѓу Трамп и Мелони. Порано оваа година, италијанската премиерка, која припаѓа на десничарскиот политички спектар, ги нарече критиките на Трамп кон папата Лав XIV неприфатливи поради неговото противење на војната против Иран. Трамп потоа ги критикуваше Мелони и Италија воопшто за она што тој го нарече недоволна помош за САД за време на конфликтот.

Мелони долго време се сметаше за најцврст сојузник на Трамп во Западна Европа, но нивниот однос беше под притисок откако таа одби да ја вклучи Италија во војната против Иран.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Ова е уште еден во низата рокови Мицкоски ги поставува.

Пред само неколку недели, Мицкоски тврдеше дека до 1 јуни ќе бидат исполнети клучните реформи.

Тој рок помина. Немаше реформи. Немаше одговорност. Немаше ниту објаснување зошто рокот не е исполнет.

Сега, наместо да одговара за неисполнетите реформи, Мицкоски нè префрла на нов рок – 1 јули за реконструкција на Владата. Како да е тоа најважното прашање во моментов.

Реконструкцијата е само шминика. Таа не ги решава проблемите на граѓаните. Таа не ги зголемува платите, не ги намалува цените, не ги враќа младите и не ја отвора вратата кон Европа.

Тоа е само преуредување на фотелји во рамките на истата неуспешна политика и истата организирана криминална група.

Прашањето е: Кој ќе одговара што реформите до 1 јуни не беа исполнети? Кој ќе сноси одговорност за тоа што Македонија и понатаму стои блокирана на европскиот пат?

Мицкоски веќе две години функционира на принципот „од 1-ви до 1-ви“.

Секогаш има нов рок за нешто ново, а никогаш нема исполнување за нешто, нема резултати - само лажни ветувања!

Секогаш има нова шминика, а никогаш вистински резултати.

Граѓаните повеќе не веруваат во роковите на Мицкоски. Тие сакаат резултати. А резултати нема, ниту ќе има со Мицкоски и оваа криминална група - тендер коалиција, се наведува во партиската реакција.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Кога паднаа првите бомби кон крајот на февруари, кинеското раководство се соочи со можноста за пад на уште еден пријателски режим, но денес ситуацијата е обратна: Техеран преживеа, а војната, според општото мислење, ги разоткри границите на американската моќ. Во меѓувреме, дипломатското влијание на Кина порасна, таа се позиционираше како застапник на мирот и дури доби пофалби од американскиот претседател Доналд Трамп, додека благодарение на своите стратешки резерви на нафта и свртувањето кон зелените технологии, ја преброди енергетската криза подобро од многу свои соседи, според анализата на CNN.

Дипломатска игра и пофалби од Вашингтон

Кинеското Министерство за надворешни работи оваа недела го поздрави објавувањето на договорот меѓу САД и Иран, а портпаролот рече дека Пекинг е „подготвен“ да игра активна улога во „враќањето на мирот и спокојството“ на Блискиот Исток. На прашањето дали Кина одиграла улога во посредувањето во договорот, портпаролот Лин Џиан не потврди никаква конкретна улога, но ги истакна „неуморните“ напори на Пекинг за завршување на војната, вклучително и мировниот предлог од четири точки објавен од лидерот Си Џинпинг во април. Пофалбите не дојдоа само од Пекинг.

„Сакам да им се заблагодарам на Кина и на претседателот Си... тој остана неутрален, целосно неутрален и го ценам тоа“, рече Трамп на прес-конференција на самитот на Г7 во Франција во среда, истакнувајќи дека кинескиот лидер не ја користел поморската моќ на својата земја за да ја пркоси американската блокада на иранските пристаништа. „Тие не го сторија тоа. Претседателот Си ми помогна. Тој се обиде да помогне и мислам дека веројатно придонесе за решението“, додаде Трамп.

Предупредувачки балансирачки чин

Кина водеше претпазлива дипломатска политика во текот на целиот конфликт. Ги осуди нападите на САД и Израел врз Иран и, спротивно на санкциите на САД, продолжи да купува иранска нафта. Во исто време, одржуваше отворена комуникација со сите страни. Како што се одвиваше конфликтот, голем број странски лидери го посетија Пекинг - вклучувајќи го Трамп минатиот месец, иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи неколку дена претходно и лидерите на Пакистан, клучен посредник во конфликтот. Во раните фази од преговорите, Техеран побара кинеска поддршка како гарант на мировниот договор, но Пекинг не покажа интерес да преземе таква формална и потенцијално проблематична улога.

Во среда, највисокиот кинески дипломат Ванг Ји разговараше со Арагчи по телефон и повика навигацијата во Ормутскиот теснец да биде „соодветно решена“. „Зората на мирот осамна. Сега е клучно сите страни навистина да ги спроведат своите обврски и да го отстранат мешањето од сите страни“, рече Ванг. Не е јасно дали и до кој степен Пекинг го искористи своето дипломатско влијание во неформалните разговори што доведоа до меморандумот за разбирање, потпишан во среда, со кој започнува 60-дневен период за преговори за конечните услови на договорот. Но, за Пекинг, овие јавни посети ја зајакнаа пораката дека додека другите водат војна, тој е одговорна глобална сила и посредник.

Дебата за американскиот „Суецки момент“

Додека двете страни влегуваат во следната фаза од преговорите, набљудувачите внимателно анализираат што точно добија САД од конфликтот што предизвика голем глобален економски данок. Во Кина, каде што спротивставувањето на светскиот поредок доминиран од САД е камен-темелник на надворешната политика, аналитичарите дебатираат како конфликтот влијаел врз позицијата на САД на глобалната сцена. Некои се прашуваат дали конфликтот претставува таканаречен „Суецки момент“ за САД, осврнувајќи се на губењето на британската контрола врз Суецкиот канал во 1950-тите, што се смета за индикација за меѓународниот пад на Велика Британија и нејзиното засенување од САД.

„Дали сцената што фрли сенка врз Британската империја за време на Суецката криза се повторува за САД во Ормутскиот теснец?“, праша Сун Деганг, директор на Центарот за студии за Блискиот Исток на Универзитетот Фудан во Шангај, во коментар објавен во вторник во кинескиот државен весник „Глобал тајмс“. „Од крајот на Студената војна, САД станаа „единствена суперсила“ во светот“, рече Сун. Сепак, овој пат „американската воена моќ не се покажа како толку огромна како што замислуваше Вашингтон“, додека отсуството на клучни сојузници е знак дека „глобалниот систем на сојузи предводен од САД покажува сè повеќе знаци на поделба“, напиша тој.

Иако беше дискутирано на Запад, во Кина имаше и ставови дека Пекинг профитираше од војната предводена од Вашингтон. „Кина нема интерес да го носи „ореолот на победата“ во далечната блискоисточна војна“, напиша политичкиот коментатор Ху Сиџин на социјалната мрежа Веибо претходно оваа недела. Сепак, додаде тој, конфликтот влијаеше на перцепцијата на светот за Кина, покажувајќи го успехот на нејзиното „стратешко планирање“ во справувањето со енергетските шокови и привлечноста на нејзиниот мирен „пат на развој“. Војната, исто така, „значително го намали“ целокупното одвраќање на САД во однос на Тајван, напиша Ху, истакнувајќи дека ги покажа ограничувањата на американските залихи на муниција и неможноста да се формира западна коалиција дури и против изолиран непријател како Иран. „Каква моќ можат да користат САД за да ги убедат своите сојузници во Европа да се спротивстават на Кина за американските интереси?“, напиша Ху.

Идната улога на Кина

Отворено прашање е како Кина ќе одговори на она што го смета за ослабен САД. Пекинг долго време се залага за „мултиполарен свет“ и веројатно ќе го искористи конфликтот за да се залага за крај на безбедносната средина доминирана од САД и нивните сојузници. Сепак, за време на војната, Пекинг се обиде внимателно да управува со своите интереси, наместо да преземе водечка улога или отворено да заземе страна. Иако реторички го поддржуваше долгогодишниот партнер Иран, Кина беше умерена во своите критики кон САД и одржуваше контакти со земјите од Заливот кои беа нападнати од Иран.

Се верува дека Пекинг го охрабрил Техеран да преговара со Вашингтон, дури и кога кинеските компании, според американската влада, ја поддржувале набавката на оружје за Техеран, што Пекинг редовно го негира. Фактот дека Си успеа да го угости Трамп на пријателска средба минатиот месец, и покрај сето ова и задржувањето на позицијата на најголем купувач на иранска нафта, е доказ за влијанието на Пекинг и неговото внимателно калибрирано балансирање. Но, набљудувачите во Кина велат дека потенцијалниот „Суецки момент“ за САД не значи дека Кина автоматски го презема врвот на светскиот поредок, а кинеските претставници долго време тврдат дека Пекинг не сака да биде суперсила по примерот на САД.

„САД остануваат најмоќниот надворешен актер на Блискиот Исток. Она што се промени е дека нивната доминација сега наметнува многу поголеми политички, воени, економски и репутациски трошоци“, изјави за Си-Ен-Ен Сун Ченгхао, соработник во Центарот за меѓународна безбедност и стратегија на Универзитетот Цингхуа во Пекинг. Конфликтот, рече тој, би можел да го направи кинескиот поглед на светот, кој нагласува суверенитет, немешање и безбедност ориентирана кон развој, попривлечен за многу земји. „Но, кредибилитетот не се гради само врз критика на американските потези; тој зависи и од тоа дали Кина може да обезбеди практични дипломатски решенија, да ја заштити енергетската стабилност и да помогне во создавањето услови за деескалација.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.