И дали знаевте дека неговото зрно всушност е овошје кое наликува на цреша? Од одгледувањето до постигнување на неговиот квалитет, па сè до неговата забрана, нашиот омилен напиток бележи интересен пробив на пазарот.

Имено, постојат две главни врсти на кафе, арабика и робуста, при што првата е поароматична, додека робустата има потежок и погорчлив вкус. Арабиката е најпопуларна и успева во тропските предели на надморска височина до 1.800 метри, нејзините светло зелени лисја растат едни спроти други, додека цветовите набргу формираат зелени плодови кои пожолтуваат, а подоцна добиваат и темно црвена боја.

Семето од бобинките, кои личат на цреша, се всушност зрна кафе, од кои денес го добиваме најпопуларниот напиток со кој го започнуваме денот.

Процесот на пржење на кафето е најсложена фаза од технолошкиот процес на неговата преработка, каде околу 1.000 ароматични компоненти го одредуваат неговиот вкус. Температурата и должината на пржење играат голема улога, со таканаречениот „потемен“ степен на пржење се добива горчлив и посилен вкус. На квалитетот на кафето влијаат повеќе фактори, од генетски, преку условите и начинот на одгледување до процесот на производство.

Сепак пробивот на овој напиток на пазарот не бил толку лесен. Поради верувањата на владетелите во Мека, дека кафето предизвикува „радикално размислување“, во 1511 г. било забрането, а поради уверувањето дека овој напиток е ѓаволско дело, италијанските свештеници во 16-ти век се обиделе да ги исфрлат од употреба.

Меѓутоа, папата Климент VII уживал во кафето и ја укинал забраната во 1600 г. Отоманскиот владетел Мурат IV отишол чекор понатаму, па со доаѓањето на престолот во 1623 г. вовел казна за пиење кафе, тие што го конзумирале добивале ќотек или завршувале во морето.

Ни Шведска не била рамнодушна кон оваа напивка, која во 1746 г. не само што ја прогласила за незаконска, туку забранила користење на секаков прибор за нејзино подготвување и конзумирање.

Поради сè помалата потрошувачка на пивото и сè поголемото уживање во кафето, Фридрих Велики, третиот крал на Прусија, во 1777 г. бил принуден да издаде манифест со кој се прогласува супериорност на пивото над кафето.

Во врска со доаѓањето на кафето во Европа, тоа пристигнало нелегално преку Венеција. Имено, уличните продавачи на лимонада почнале да им го нудат на своите купувачи и така го освојувало пазарот.

Некаде до крајот на 17-ти век, кафето што се пиело Европа потекнувало од Јемен, но благодарение на извонредните карактеристики на ова растение, набргу почнало да се одгледува низ целиот свет, па затоа почнале да никнуваат цели насади ширум светот ... Така, францускиот капетан Габриел де Клије во 1723 г. го засадил кафето во Мартиник, од каде тоа го трасирало својот пат кон Латинска Америка. На пример, во Бразил, првпат е засадено во 1727 година во областа Пара, во земјата каде што сè уште се наоѓаат најпознатите светски производители на кафе.

Кога станува збор за нашето подрачје, кафето го донеле Турците со нивниот поход на Европа во 16-тиот век.

Извор www.blic.rs

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.