Тоа е најмалиот објект некогаш пронајден врз основа на гравитацијата на толку големи космички растојанија, и тоа за околу 100 пати, пишува Science Alert.

Што точно би можело да биде ова јато останува отворено прашање, но неговата маса е исклучително мала со оглед на растојанието на кое е откриено - само околу милион пати поголема од масата на Сонцето.

Како гравитацијата го открива невидливото

Врз основа на набљудувањата на универзумот, знаеме дека постои нешто што не емитува светлина и комуницира со остатокот од универзумот исклучиво преку гравитацијата. Овој феномен го нарекуваме темна материја, а нејзината природа - без разлика дали е мазна или грутчеста - може да им помогне на научниците да го стеснат опсегот на можни објаснувања. Сепак, бидејќи темната материја не емитува светлина, мапирањето на нејзината дистрибуција е голем предизвик.

Тука влегува во игра гравитацијата. Сè во универзумот што има маса предизвикува простор-времето да се свиткува околу себе. Колку е поголема масата, толку е поголема закривеноста. Кога светлината од далечна галаксија патува низ простор-времето закривена од блиска галаксија, таа стигнува до нас растегната, искривена и зголемена. Овој феномен го нарекуваме гравитационо леќање.

Овие леќи се извонредна алатка за проучување на далечниот универзум, бидејќи го зголемуваат на начин на кој постојната технологија не може. Астрономите исто така можат да ја користат таа искривена светлина за да ја мапираат дистрибуцијата на материјата во галаксијата што леќа.

Откритие во системот JVAS B1938+666

Токму тоа е она што астрофизичарот Девон Пауел од Институтот за астрофизика Макс Планк и неговиот тим си поставија за цел. Користејќи широка мрежа на телескопи, тие се фокусираа на познат систем за гравитационо леќање наречен JVAS B1938+666. Системот се состои од галаксија во преден план оддалечена околу 7,3 милијарди светлосни години и галаксија во заден план оддалечена околу 10,5 милијарди светлосни години, чија светлина е растегната во четири слики под гравитационото влијание на поблиската галаксија.

Една слика од далечна галаксија е светла, размачкана лак на светлина. Во рамките на тој лак, истражувачите забележале необично стеснување. Тие заклучиле дека таквото стеснување не можело да биде предизвикано од самата галаксија што леќа. Наместо тоа, виновникот мора да биде дополнителна акумулација на маса, што е утврдено со исклучително високо ниво на доверба.

„Од првата слика со висока резолуција, веднаш забележавме стеснување на гравитациониот лак, што беше јасен знак дека сме на трагата на нешто“, рече астрономот Џон МекКин од Универзитетот во Гронинген во Холандија. „Само уште една мала група маса помеѓу нас и далечна радио галаксија би можела да го предизвика тоа.“

Што е мистериозното јато?

Оваа маса не емитува светлина - ниту во оптички, ниту во радио, ниту во инфрацрвени бранови должини. Или е целосно темна или премногу слаба за да се види. Ова значи дека постојат неколку можни објаснувања. Главните кандидати се јато од темна материја или џуџеста галаксија што емитува премалку светлина за да можеме да ја откриеме. Двете опции во моментов се подеднакво веројатни, а ќе бидат потребни понатамошни истражувања за да се утврди идентитетот на објектот.

„Со оглед на чувствителноста на нашите податоци, очекувавме да пронајдеме барем еден темен објект, па затоа нашето откритие е во согласност со таканаречената „теорија за ладна темна материја“ што лежи во основата на голем дел од нашето разбирање за тоа како се формираат галаксиите“, објасни Пауел. „Откако пронајдовме една, прашањето сега е дали можеме да пронајдеме повеќе и дали нивните бројки сепак ќе се совпаѓаат со моделите.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.