Програмата на Кинотеката на Македонија за јули 2026 претставува внимателно осмислена филмска целина која ги обединува највредните аспекти на македонската кинематографија: почитта кон авторите што оставиле длабока трага во националната култура, афирмацијата на современото филмско творештво и грижата за зачувување на богатото филмско наследство. Во текот на целиот месец, публиката ќе има можност да проследи разновидна програма составена од класични и современи остварувања, авторски омажи и специјални проекции кои отвораат простор за ново читање на македонската филмска историја.

Јулската програма е сведоштво за континуитетот на македонскиот филм, неговата способност да ги следи промените на времето и истовремено да остане длабоко вкоренет во темите што ја обликуваат нашата културна и општествена стварност. Од историски епопеи и интимни семејни драми, преку урбани приказни и современи авторски визии, до експериментални и аматерски филмски форми, програмата нуди богат пресек на различните поетики и генерации што ја создавале и ја создаваат македонската кинематографија.

Месецот започнува со омаж на Горан Стефановски – еден од најзначајните македонски драмски писатели, сценаристи и интелектуалци чие творештво остави неизбришлива трага врз современата македонска култура. Прикажувањето на филмот „До балчак“ во режија на Столе Попов претставува достојна почит кон авторот чија драматургија беше препознатлива по сложеното преплетување на историјата, митот и човечката судбина. Сместен во Македонија на почетокот на дваесеттиот век, филмот ја отвора темата на идентитетот, слободата и судирот на различни светови, прикажувајќи ја историјата не како низа на големи настани, туку како простор во кој се судираат личните страсти, идеалите и човечките слабости. Токму преку таквиот пристап се препознаваат и најважните особености на творештвото на Стефановски, кој секогаш знаеше да ја пронајде универзалната човечка димензија во најсложените историски околности.

Посебно место во јулската програма зазема и вечерта посветена на Стефан Сидовски – Сидо, една од најпочитуваните и највлијателни личности во македонската филмска култура. Професор по филозофија, предавач по Теорија на филм, исклучителен филмски аматерски автор и неуморен афирматор на филмската уметност, Сидо со децении претставуваше редок пример на интелектуалец кој успеа да ги поврзе теоретската мисла и практичната љубов кон филмот. Неговото име одамна е врежано во културната меморија како симбол на посветеност, љубопитност и искрена страст кон седмата уметност.

Низ своето творештво и педагошка работа, Сидо остави силен белег врз бројни генерации филмски работници, критичари, студенти и љубители на филмот. Неговите филмови претставуваат специфичен авторски свет во кој филозофската рефлексија се среќава со визуелната имагинација, а секојдневното искуство добива нови значења низ филмскиот јазик. Вечерта посветена на неговото творештво не претставува само ретроспектива на еден значаен авторски опус, туку и признание за неговата животна мисија – развојот на филмската култура и поттикнувањето на критичката мисла преку филмот. За многумина, Стефан Сидовски – Сидо останува вистинска легенда на македонската филмска сцена, човек чиј ентузијазам и знаење оставија трајна трага во културниот живот на земјата.

Покрај омажите и ретроспективите, програмата значајно внимание посветува и на современата македонска продукција. „Ефектот на среќата“ на Борјан Зафировски е филм кој преку емотивна и интимна приказна ја истражува универзалната потрага по смислата на животот. Неговата хероина, соочена со неизбежноста на сопствениот крај, открива нова перспектива за вредноста на секој миг, потсетувајќи нè дека вистинската сила на човекот се наоѓа во неговата способност да создава надеж и да влијае врз животите на другите. Во време на забрзано секојдневие и општествени неизвесности, филмот нуди искрена и длабоко човечка рефлексија за љубовта, солидарноста и радоста на живеењето.

Современото урбано искуство е во центарот и на филмот „Скопје Ремикс“, уникатен колективен проект кој преку десет различни приказни создава мозаик од животот во македонската престолнина. Со разновидни авторски пристапи, стилови и наративи, филмот го прикажува Скопје како град на контрасти, судири и средби, простор во кој секојдневието и фантазијата постојано се преплетуваат. Неговата мултиперспективна структура овозможува комплексен и динамичен портрет на градот, истовремено реалистичен и поетски, локален и универзален.

Во програмата особено се издвојува и „М“ на Вардан Тозија – едно од најуспешните и најмеѓународно афирмирани македонски остварувања во последните години. Овој филм преку приказната за едно дете кое расте во свет обележан од страв, неизвесност и изолација, отвора прашања за слободата, зрелоста и човековата потреба да ја открие вистината за светот што го окружува. Со својата впечатлива визуелност и силна атмосфера, „М“ претставува пример за современ македонски филм кој комуницира со глобалната публика, а притоа останува длабоко поврзан со локалниот контекст.

Значаен сегмент од јулската програма е посветен и на филмското наследство. Прикажувањето на „Мементо“ на Димитрие Османли претставува можност за повторна средба со едно од најзначајните дела во историјата на македонскиот филм. Создадено во период кога спомените за катастрофалниот земјотрес во Скопје сè уште биле свежи, ова остварување е силна и емотивна медитација за загубата, љубовта, сеќавањето и обновата. Филмот останува едно од највредните сведоштва за колективната траума и за човечката способност да продолжи понатаму и покрај најголемите животни искушенија.

Истата линија на длабоки психолошки и морални истражувања ја продолжува и „Татко (Колнати сме, Ирина)“ на Коле Ангеловски. Овој значаен филм од седумдесеттите години ги отвора прашањата на забранетата желба, вината, осаменоста и конфликтот меѓу личните чувства и општествените норми. Со впечатливи актерски интерпретации и силна драмска структура, филмот останува едно од најзначајните дела во македонската кинематографија, потврдувајќи ја способноста на домашниот филм да навлезе во најсложените слоеви на човечката природа.

Она што ја прави програмата на Кинотеката на Македонија за јули 2026 особено вредна е нејзината способност да воспостави жив и плоден дијалог меѓу минатото и сегашноста. Во неа се среќаваат автори од различни генерации, различни филмски естетики и различни погледи кон светот, но сите обединети во стремежот да се раскажат значајни човечки приказни. Од класичните остварувања на македонскиот филм, преку современите авторски достигнувања, до специјалните програми посветени на значајни културни личности, јулската програма нуди ретка можност за сеопфатен увид во богатството и разновидноста на националната кинематографија.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Граѓанската опција за Македонија – ГРОМ најостро се спротивставува на заложбата на премиерот и гувернерот на Народната банка за укинување на вториот пензиски фонд и префрлање на парите од истиот во првиот пензиски фонд.

Откако премиерот Мицкоски се задолжи една милијарда во Унгарија и непродуктивно ја потроши за правење тротоари и плоштади, полека, но сигурно, се исцрпуваат можностите за фрлање лопати и сечење ленти.

Лопаташтвото е единствената негова политика, па затоа сега му треба нова милијарда, не водејќи сметка за најстратешкиот и еден од најважните системи во државата, покрај безбедносниот и здравствениот, а тоа е пензискиот систем.

Да потсетиме, оваа реформа и формирањето на вториот пензиски фонд се направени како резултат на долгогодишна анализа на ММФ и Светската банка. Истите анализи покажуваа дека ако не се реформираме, за 30 години ќе треба целиот државен буџет да го даваме за пензии или, пак, драстично да се намалат истите.

Првиот пензиски столб е генерациски. Тоа значи дека од вашите придонеси се исплаќа пензијата на вашите родители, а со придонесот уплатен од вашиот син или ќерка ќе се исплаќа вашата пензија. Во случај на смрт на осигуреникот во првиот пензиски фонд, парите се губат, а во вториот тие му припаѓаат на семејството и истите средства се зголемени со капитализирана камата. Во првиот пензиски систем нема камата на средствата.

Славески и Мицкоски овие пари не смеат да ги пипнат, бидејќи тие се приватна сопственост. Тоа е исто како да посегнете по штедните влогови на граѓаните во комерцијалните банки. За да дојдеме до ова дереџе, вината е исклучиво и само исклучиво кај раководствата на ВМРО-ДПМНЕ.

Прашуваме: откако е воведен вториот пензиски фонд, на 01.01.2006 година, колку пати ВМРО-ДПМНЕ направи законски измени со кои сè повеќе и повеќе се зголемуваше дефицитот во истиот, само и само популистички да им се додвори пред избори на одредени целни групи?

Па така, првиот удар е нанесен кога ставката на придонес за ПИОМ од 23% е намалена на 18,8%. Тоа значи годишно 4,2% помалку приходи во фондот.

Колку пати ВМРО-ДПМНЕ предизборно вметнуваше во фондот пензиски стечајци и технолошки вишоци, а за истите придонеси во фондот не беа уплатени?

Кој дозволи полицајците да одат во пензија со најдобрите 10 години, а на сите останати осигуреници да им се зема просек од 40-годишното работење?

Кој зголемуваше пензии предизборно надвор од законски пропишаната формула?

И што сега?

Одговорот е: олеле мајко, немаме пари.

ГРОМ најостро се спротивставува на каква било интервенција во вториот пензиски столб, затоа што средствата што ќе ги земат ќе ги потрошат за две години, а потоа идните генерации нема да имаат ни третина од денешните пензии. Тоа значи дека ќе бидат социјални случаи.

Ова јасно укажува дека ВМРО-ДПМНЕ цело време зборува за стратешки интерес, а со своето однесување го загрозува истиот. Ние тврдиме дека поголем стратешки интерес од стабилни пензии на долг рок не постои.

Неодговорноста, популизмот и расипништвото се фабричка маана на владејачката партија. Секој нов ден поминат на власт со овие луѓе е ненадоместлива штета за иднината на нашите деца.

Цениме доколку истото биде споделено со јавноста преку вашиот ценет медиум

Центар за комуникации на ГРОМ

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Мечот Алжир- Австрија по возбудливата завршница финишираше со реми од 3-3, што им гарантираше на Алжир и на Австрија место во осминафиналето на Светското првенство, но начинот на кој тоа беше постигнато предизвика бројни контроверзии.

Натпреварот влезе во напната завршница откако Марез постигна гол во 93-тата минута за водство на Алжир од 3-2. Со тој резултат, Австрија ќе беше елиминирана од натпреварувањето, а Алжир ќе имаше исклучително неповолен ждреб во осминафиналето бидејќи ќе игра против Шпанија.

Сепак, само три минути подоцна, во шестата минута од судиското продолжение, Австријците израмнија, а алжирската одбрана делуваше крајно пасивно.

Сомнежите за регуларноста беа дополнително засилени откако се појавија видеа на кои се гледа како соиграчите на Марез се жалат и го критикуваат веднаш по постигнувањето на голот за 3:2. Наместо да ја смири ситуацијата, изјавата на Марез за медиумите практично ги потврди сомневањата дека постоел премолчен договор за резултат што им одговара на двата тима.

„Ја раширивме играта, а тие се повлекуваа. Но, во последен момент некој ја турна топката низ средината. Морав да трчам, морам да го почитувам фудбалот. Знам дека е малку срамно, но вистина е. Топката дојде пред голманот и морав да шутирам, морав да се обидам да постигнам гол“, рече Марез, продолжувајќи со ист тон: „Знам дека беше срамно, но тоа е фудбалот. Морам да го почитувам. И добро е - добро за нив - што на крајот постигнаа гол и поминаа понатаму. И двата тима поминаа понатаму и тоа е најважното нешто.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.