Научниците сè уште се обидуваат да откријат што ја разликува малата група која успева да ја задржи новата тежина од оние кои ја враќаат, а има сè повеќе докази кои сугерираат дека секојдневното вежбање може да биде дел од решението.

Околу 8500 чекори дневно

Прелиминарен систематски преглед на 14 студии, објавен во Меѓународниот журнал за истражување на животната средина и јавно здравје, сугерира дека одењето од околу 8.500 чекори дневно е поврзано со успешно одржување на тежината по диетата. Анализата испитуваше како дневниот број на чекори се менувал за време на фазите на губење на тежината и одржување на тежината во програмите за дебелина базирани на промена на животниот стил.

Во сите студии вклучени во прегледот, учесниците забележале просек од околу 7.200 чекори дневно на почетокот. За време на фазата на губење на тежината, дневниот број на чекори се зголемил на приближно 8.400 до 8.500, со просечно губење на тежината од околу 4 проценти. Сепак, основното ниво на активност не беше сигурен показател за количината на изгубена тежина кај учесниците.

Клучно откритие дојде подоцна. За време на фазата на одржување, учесниците кои успешно го одржуваа зголемувањето на телесната тежина продолжија да одат околу 8.500 чекори дневно или повеќе, додека помалку чекори беа поврзани со враќање на тежината. Важно е да се напомене дека наодите од прегледот се прелиминарни и набљудувачки и не воспоставуваат причинско-последична врска.

Телото се спротивставува на губењето тежина

Разликата помеѓу губењето тежина и нејзиното одржување го одразува она што клиницистите често го гледаат, вели Јен-Ји Џуо, хирург и лекар специјализиран за дебелина. „Одржувањето на тежината бара надминување на природната тенденција на телото да одржува рамнотежа, во овој случај телесна маса, додека самото губење на тежината е често поедноставна, краткорочна интервенција“, изјави Џуо за Newsweek.

Тој го спореди одржувањето на тежината со балансирање на една нога. „Повеќето луѓе можат накратко да ја кренат едната нога и да ја одржат рамнотежата секунда или две, но многу е потешко да се одржи таа положба долго време. Истото е и со одржувањето на тежината: тоа вклучува постојано физиолошко прилагодување и регулирање“, објасни тој.

Според Џуо, телото активно се спротивставува на долгорочното губење на тежината преку хормонални и метаболички промени. Нивоата на хормонот на глад се зголемуваат, метаболизмот може да се забави, а потрошувачката на енергија се намалува - сето тоа го враќа телото назад кон претходната тежина.

Улогата на вежбањето и идните истражувања

Наодите од прегледот сугерираат дека физичката активност може да помогне во неутрализирање на некои од овие ефекти. „Редовното вежбање може да помогне во зачувувањето на мускулната маса и одржувањето на базалната метаболичка стапка, што може да придонесе за долгорочна стабилност на тежината“, рече Џуо.

Сепак, тој предупреди дека повеќе чекори можеби не се единствениот двигател на успехот. Останува нејасно дали повеќе одење директно предизвикува подобро одржување на тежината или едноставно одразува пошироко придржување кон здрави навики, вклучувајќи исхрана, спиење и следење на напредокот.

„Едно од главните ограничувања во истражувањето на дебелината е тоа што, до неодамна, клиницистите во голема мера се потпираа на индексот на телесна маса наместо на рутинското следење на составот на телото. Поради ова, сè уште не го разбираме целосно вистинскиот придонес на зачувувањето на мускулите, метаболичката адаптација и придржувањето кон здравите навики во долгорочното одржување на тежината“, заклучи тој.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.