Овој енигматичен ентитет, составен од темна материја и сè уште без официјално име, има маса дури милион пати поголема од онаа на Сонцето, според извештај на Phys.org, но не емитува никаква светлина. Се верува дека оваа „меѓугалактичка слепа точка“ се наоѓа на растојание од повеќе од 10 милијарди светлосни години од нашата планета, што значи дека ја гледаме како што била кога Земјата била стара околу 6,5 милијарди години, помалку од половина од нејзината сегашна возраст.

Бидејќи темната материја не може да се види, истражувачите ја забележале користејќи гравитациони леќи - феномен во кој гравитацијата на масивен објект ја свиткува и ја искривува светлината на подалечните небесни тела, како огледало во вселенски забавен парк.

„Потрагата по темни објекти кои не емитуваат светлина е исклучително предизвикувачка“, рече Девон Пауел, главен автор на студијата од Институтот за астрофизика „Макс Планк“ во Гархинг, Германија. „Бидејќи не можеме директно да ги видиме, користиме многу далечни галаксии како позадинско осветлување за да го откриеме нивниот гравитациски отпечаток.“

И покрај тоа што е помасивен од нашето Сонце, овој објект е најмалиот објект некогаш откриен со гравитациско леќање и е сто пати помал од кој било претходно откриен објект.

За да ја решат оваа космичка мистерија, тимот научници користел мрежа од телескопи низ целиот свет, вклучувајќи го телескопот Грин Бенк во Западна Вирџинија и телескопот Лонг Базелајн Ареј на Хаваи. Со комбинирање на собраните податоци, тие создадоа она што го нарекуваат „супертелескоп со големина на Земјата“, што им овозможи да детектираат суптилни траги од гравитациски леќи и да ја намалат можноста откритието да е само случајност.

Истражувачите развија напредни пресметковни алгоритми и користеа суперкомпјутери за обработка на огромни количини на податоци. На крајот, нивните напори се исплатија.

„На првата слика со висока резолуција што ја направивме, веднаш видовме стеснување на гравитацискиот лак, јасен знак дека пронајдовме нешто значајно“, рече Џон Макин од Универзитетот во Гронинген во Холандија, кој го водеше собирањето податоци, според Њујорк Пост.

„Единственото нешто што можело да предизвика таков ефект е мал кластер на маса помеѓу нас и далечна радиогалаксија.“

Откривањето на вакви „грутки“ темна материја е клучно бидејќи го проширува нашето разбирање за материјалот за кој се верува дека го исполнува универзумот, но кој не емитува светлина и затоа не може да се види директно.

Покрај тоа, некои истражувања сугерираат дека темната материја можеби потекнува дури и пред Големата експлозија, која се случила пред околу 13,8 милијарди години.

„Наоѓањето вакви кластери на темна материја е клучен тест за нашето разбирање за тоа како се формираат галаксиите“, рече д-р Пауел. „Ова откритие совршено се вклопува со бројот на темни објекти што очекувавме да ги најдеме, но секое ново откривање дополнително ги рафинира или ги предизвикува нашите теории. „Откако ќе најдеме еден, прашањето сега е дали можеме да најдеме повеќе и дали нивниот број сè уште ќе се совпаѓа со моделите.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.