Шефот на агенцијата, Џаред Исакман, потврди дека НАСА се држи до својот план за лансирање мисија во ниската Земјина орбита во 2027 година, што е предуслов за слетување на екипаж на Месечината во 2028 година.

„Немаме илузии дека повеќе време, повеќе пари и помалку летови ќе ја направат нашата работа побезбедна или поостварлива“, рече Исакман на прес-конференција, според Си-Ен-Ен.

„Блу Ориџин“ и „Спејс Екс“ имаат договори од повеќе милијарди долари со НАСА за развој на вселенски летала што ќе носат астронаути од „Орион“ до површината на Месечината.

„Секој добавувач и партнер треба да разбере дека персоналот на НАСА ќе им затропа на вратата ако ги пропуштат роковите. Тие нема само да доаѓаат да набљудуваат, да пишуваат извештаи или да формираат комисии, туку ќе ги засукаат ракавите и ќе решаваат проблеми“, рече Исакман.

Порано оваа година, НАСА ги измени плановите за слетување на Месечината со додавање на тест мисијата „Артемис III“ за 2027 година. За време на неа, астронаутите во ниската Земјина орбита ќе ја тестираат врската на „Орион“ со експериментални верзии на лендерот развиени од „Блу Ориџин“ и „Спејс Екс“.

Двајца конкуренти, два различни лендери

Тест мисијата ќе трае околу 14 дена и ќе вклучува лансирање на три големи ракети и спојување и одвојување на „Орион“ со две експериментални возила.

„Ова е веројатно најсложената кампања за лансирање што некогаш е започната“, рече Џереми Парсонс, менаџер на програмата „Артемис“ на НАСА.

„Артемис III“ ќе служи како генерална проба за мисијата „Артемис IV“, која во 2028 година треба да го означи првото слетување на астронаути на Месечината од 1972 година, кога заврши програмата „Аполо“.

„Спејс Екс“, кој прв обезбеди договор за слетување на Месечината уште во 2021 година, развива „Старшип“. Тоа е огромен систем што се состои од ракета со супер тежок погон и горниот дел, вселенското летало „Старшип“, високо 52 метри. Тоа вселенско летало треба да служи и како лендер на Месечината.

„Блу Ориџин“ го развива „Блу Мун Марк 2“, висок околу 16 метри, чиј дизајн повеќе потсетува на класичните лунарни лендери од програмата „Аполо“. Неговиот развој, исто така, бара серија тестови пред да биде подготвен за носење астронаути.

НАСА ги поедноставува системите и ги забрзува подготовките

Двете вселенски летала мора да поминат низ бројни технолошки демонстрации пред мисиите „Артемис III“ и „Артемис IV“. Ниедно сè уште не завршило лет со екипаж или не се споило со вселенско летало што носи астронаути.

НАСА, исто така, потврди промени во други делови од програмата, вклучително и забрзување на производството и прилагодувањата на ракетата SLS и вселенското летало „Орион“.

Одобрена е и поедноставена, полесна верзија на вселенските одела што ги развива компанијата „Аксиом“ од Хјустон. Треба да биде подготвена за првите мисии за слетување побрзо, додека понапредна верзија ќе биде развиена за идните лунарни експедиции.

Парсонс нагласи дека НАСА се обидува да ги поедностави речиси сите делови од програмата, но дека лунарните лендери се тие што моментално го одредуваат распоредот на мисијата.

Пренесувањето на гориво во орбитата е еден од најголемите предизвици

Во наредните месеци, SpaceX мора да го заврши прототипот на Starship за мисијата Artemis III и да спроведе тестови на нозете за слетување и воздушните комори. Во исто време, планира нови тест летови и прва демонстрација на пренос на гориво помеѓу два вселенски брода во орбитата на Земјата.

Таков пренос на екстремно ладно гориво помеѓу два вселенски летала никогаш порано не е направен и е клучен за испраќање на Starship на Месечината. SpaceX очекува првата демонстрација на почетокот на 2027 година.

Слетувањето на Месечината ќе бара повеќекратни лансирања за полнење гориво. Претходните проценки на експертите се движеа помеѓу 10 и 40 летови, но Елон Маск оваа недела објави дека шест до осум лансирања би биле доволни.

Службениците на НАСА ја поддржаа таа проценка, но предупредија дека конечниот број нема да биде познат додека не се заврши тестирањето.

Blue Origin мора да реши и сложени технички предизвици. Неговиот Blue Moon Mark 2 ќе мора да се поврзе со најмалку три погонски фази во орбитата на Земјата.

Компанијата мора да спроведе и одложен тест на помалата, товарна верзија на Blue Moon Mark 1 и да подготви системи за одржување на живот за поголемиот лендер.

За време на мисијата Artemis III, астронаутите ќе се префрлат од Orion во тест верзија на Blue Moon Mark 2 за да ги тестираат своите системи. НАСА не планира да го стори истото со Starship, туку ќе спроведе тест за приклучување со него без префрлање на екипажот.

Кој ќе биде првиот што ќе ги однесе астронаутите на Месечината?

По мисијата Artemis III, двата лендери треба да спроведат тестови за слетување на Месечината без екипаж.

НАСА сè уште не одлучила кое вселенско летало ќе го користи за Artemis IV. Агенцијата го напушти претходниот распоред кој го фаворизираше SpaceX и ќе го избере лендерот кој е подготвен прво.

Првото слетување на астронаути е планирано за почетокот на 2028 година, а второто треба да следи подоцна истата година. Сепак, распоредот останува тежок, а можни се и понатамошни одложувања.

Во позадина на забрзувањето на програмата е конкуренцијата со Кина, која планира да ги испрати своите астронаути на Месечината до 2030 година.

Затоа, НАСА се стреми да го зголеми темпото на тестирање и да ги отстрани пречките што би можеле да го одложат враќањето на луѓето на површината на Месечината.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.