Меѓународен тим на истражувачи кои работат во долината Чинча, на јужниот брег на Перу, ги пронашле повеќето од овие нанижани пршлени во големи домородни гробници познати како „чулпас“, кои датираат од времето кога биле присутни европските колонизатори во јужноамериканската земја..

Археолозите откриле дека секое од гранчињата од трска со вкупно 192 пршлени во речиси сите случаи се направени од останки на едно лице, според студијата чии резултати се објавени вчера во археолошкото списание Antiquity.

Се чини дека домородното население избрало и возрасни и малолетни лица за оваа единствена процедура, велат истражувачите.

Се верува дека „пршлените нанижани на стебленца од трска“ настанале помеѓу 1450 и 1650 година, на крајот на владеењето на Инките и на почетокот на европската колонизација, кога колонизаторите станале доминантни во регионот, вели главниот автор на студијата, Џејкоб Л. Бонгерс.

Пред доаѓањето на Европејците, долината Чинче била дом на Кралството Чинч од 1000 до 1400 година, кое успеало да воспостави сојуз со моќната империја на Инките.

Но, со доаѓањето на европските колонизатори, населението беше десеткувано. Записите велат дека во 1533 година имало повеќе од 30.000 членови на племето кои до 1583 година опаднало на само 979.

Бонгерс, виш научен соработник по археологија на Универзитетот во Источна Англија во Обединетото Кралство, исто така го документирал грабежот на стотици гробови во регионот во неговото претходно истражување.

„Ограбувањето на домородните гробови за време на колонијалниот период беше широко распространето низ долината Чинча. Целта на грабежот беше првенствено да се отстранат предметите од злато и сребро пронајдени во гробниците и се совпадна со напорите на Европејците да ги искоренат домородните верски и погребни обичаи“. вели Бонгерс.

Анализата на „нанижаните пршлени“ сугерира дека таквите креации можеби потекнуваат како дел од напорите на домородното население да ја поправи штетата направена врз мртвите по грабежот, велат авторите на студијата.

Радиојаглеродното датирање спроведено од истражувачкиот тим покажува дека пршлените биле нанижани на гранчиња од трска последователно, по првичното закопување на телото.

„Овие нанижани пршлени веројатно се создадени за, на некој начин, да ги реконструираат „мртовците по грабежот на гробот“, сугерира Бонгерс. „Нашите наоди сугерираат дека таквите вертебрални низи претставуваат директен, ритуализиран одговор на домородното население на европскиот колонијализам.

За многу домородни групи во долината Чинче, физичкиот интегритет по смртта бил од големо значење. Според студијата, домородните народи во регионот практикувале уникатни техники за погребување. На пример, соседните луѓе Чинчоро ги развиле првите познати техники на мумификација со милениуми пред старите Египќани да практикуваат таков погребен обред.

Кога европските колонизатори ги уништиле мумиите во висорамнините на Андите, домородните групи го спасиле она што успеале да го спасат од уништените посмртни остатоци и создале нови ритуални предмети од нив. Нанижаните пршлени пронајдени во долината Чинче би можеле да претставуваат сличен обид за реконструкција на оштетените скелети по грабежот на Европејците.

„Ритуалите играат важна улога во општествениот и верскиот живот на домородните народи. Но, на нив може негативно да влијаат освојувањата во кои се воспоставуваат нови односи на моќ. Овие наоди потврдуваат дека гробниците се дел од областа каде што се случил овој конфликт“, вели Бонгерс, објави Нешенел Џиографик.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.