Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Еден од најчестите проблеми во однесувањето на мајките е претераната контрола. Кога мајката постојано одлучува наместо детето, го проверува секој негов чекор и не остава простор за самостојност, детето почнува чувствува притисок и губи доверба. Наместо да го дели своето мислење, сè почесто го задржува за себе, а комуникацијата станува површна и формална.

Сличен ефект има честата критика, дури и кога е добронамерна. Ако детето постојано слуша што прави погрешно, тоа може да развие чувство дека никогаш не е доволно добро. Со тек на време тоа доведува до повлекување, избегнување разговор, па детето сè поретко бара поддршка од мајката.

Психолозите нагласуваат и дека споредбата со друго дете дополнително го влошува односот. Таа кај детето создава чувство на помала вредност и го оддалечува од родителот, бидејќи постојано чувствува како да не е доволно добро во очите на мајката. Проблемот се случува и кога детските емоции се намалуваат и игнорираат. Ако мајката не слуша или веднаш не нуди решенија, детето стекнува впечаток дека не е важно како се чувствува, па со тек на време престанува да ги дели своите внатрешни дилеми и да бара поддршка кога е потребно.

Ни претераната заштита не е безопасна. Иако е природно да сакате детето да го поштедите од грешки, тоа без сопствено искуство не развива самостојност, одговорност и сигурност во себе, што подоцна може да ги отежне и неговите односи со другите.

Стручните лица порачуваат дека односот не мора да биде совршен, но мора да биде искрен. Кога постои разговор, разбирање и спремност за промена, блискоста не се губи. Децата треба да се чувствуваат сакани и прифатени и кога грешат.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Ги дели вашите цели и вредности

Траверс верува дека долгорочната компатибилност е многу повеќе од делењето заедничко хоби или интерес. „Долгорочноста на врската зависи од тоа дали партнерите се согласуваат околу големите прашања за животот“, вели тој за „Психологија денес“. Ова вклучува теми како што се децата, финансиите, кариерите, место на живеење и како сакаат да изградат заедничка иднина.

Тој додава дека заедничките цели го олеснуваат донесувањето одлуки и постигнувањето компромиси бидејќи двајцата партнери се движат во иста насока. „Здрава долгорочна врска е можна само помеѓу партнери чии животни патеки се компатибилни“, истакнува Траверс.

Прифаќање обиди за помирување по расправија

Според психологот, ниедна врска не е без конфликт, но поважно од самите расправии е како партнерите ги решаваат. Тој го цитира истражувањето на Џон Готман, кој истакнува дека „прифаќањето на обидите за помирување“ е еден од најсилните показатели за долгорочна стабилност на врската. Ваквите обиди можат да бидат едноставни реченици како: „Жал ми е“, „Можеме ли да почнеме одново?“ или „Ајде да разговараме кога двајцата ќе бидеме помирни“.

Траверс објаснува дека токму овие мали гестови се клучни за повторно градење на чувството на поврзаност по несогласувањето. „Во вистински здрава врска, смирувањето на работите е задолжителен дел од конфликтот“, напоменува тој и додава дека вреди да се обрне внимание на тоа дали вашиот партнер ги прифаќа таквите обиди или редовно ги отфрла.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.