Во некои ноќи, среќните набљудувачи можат да видат слабо црвена светлина што тивко го осветлува небото на Јапонија, протегајќи се ниско по хоризонтот, соопшти Универзитетот Хокаидо.

Суптилна и дифузна, веројатно се појавува како мека црвена магла. Но, зад оваа заслепувачка убавина лежат безброј наелектризирани честички што патуваат од сонцето во магнетното поле на Земјата, а потоа се судираат со атоми на кислород високо над нашата планета.

На овие големи надморски височини, каде што воздухот е екстремно редок, возбудените атоми на кислород ја ослободуваат својата енергија како слабо црвена светлина, создавајќи ја поларна светлина што ја гледаме од земјата.

Во нова студија објавена во Journal of Space Weather and Space Climate, истражувачите од Универзитетот Хокаидо и Институтот за наука и технологија Окинава забележале црвени поларни светлини над Јапонија што се протегале до неочекувано големи надморски височини, околу 500 до 800 километри над Земјата.

Од време на време, се случува магнетна бура, за време на која наелектризираните честички од сонцето го нарушуваат магнетното поле на Земјата, создавајќи поларни светлини. Типично, ваквите аурори се појавуваат за време на силна геомагнетна бура. Сепак, новите наоди покажуваат дека аурорите можат да се појават и за време на бура со умерен интензитет, предизвикувајќи го нашето разбирање за тоа како тие се формираат и како ја мериме силата на вселенските бури.

Аурорите обично се гледаат во близина на половите како светли, трепкачки светла што се создаваат кога наелектризирани честички од сонцето се судираат со атмосферата на Земјата. Кога се појавуваат подалеку на југ, вклучително и над Јапонија, тие најчесто се поврзани со силни геомагнетни бури и се јавуваат на пониски надморски височини од околу 200 до 400 километри.

„Откривме дека црвените аурори можат да се прошират на екстремно големи надморски височини дури и за време на бури кои се оценети како умерено интензивни. Бев навистина изненаден бидејќи не очекував толку високи аурори да се појават дури и за време на бури со умерен интензитет“, рече Томохиро М. Накајама, водечкиот автор на студијата. „Ова сугерира дека овие бури всушност може да бидат посилни отколку што покажуваат конвенционалните индекси.“

Тимот анализирал пет настани на поларна светлина снимени од Хокаидо помеѓу јуни 2024 и март 2025 година. За време на овие настани, експлозии на наелектризирани честички од Сонцето ја компресирале магнетосферата на Земјата, невидливиот магнетен штит што ја опкружува планетата. Иако бурите биле умерени според стандардните индекси, оваа компресија била невообичаено силна.

Истражувачите претпоставуваат дека таквата интензивна компресија на магнетосферата на Земјата, поттикната од густи струи на сончевиот ветер, ја загреала горната атмосфера и го подигнала регионот каде што се формира црвената поларна светлина на многу поголеми височини од вообичаеното. Во исто време, одливот на наелектризирани честички можел да ја маскира вистинската сила на бурите, правејќи ги да изгледаат послаби отколку што всушност биле.

За да го истражат ова понатаму, тимот ги комбинирал сателитските податоци со фотографии направени од аматерски научници низ цела Јапонија. Со анализа на аглите на елевација на поларни светлини на овие слики и нивно следење по линиите на магнетното поле на Земјата, тие реконструирале колку високо на небото се протегале овие светлечки структури.

Широкото учество на граѓаните низ цела Јапонија се покажало како клучно во оваа студија. Благодарение на набљудувачите стационирани низ целата земја кои ги снимаа настаните, научниците беа во можност да ги снимат ретките феномени на аурора од повеќе локации, откривајќи детали што традиционалните мрежи за набљудување можеби ги пропуштаат.

Овие наоди имаат важни импликации што одат подалеку од убавината на ноќното небо. Како што горната атмосфера се затоплува и шири, се зголемува атмосферскиот отпор што дејствува врз сателитите во Земјината орбита. Ова може да ги промени нивните траектории и, во некои случаи, да предизвика тие да изгубат надморска височина побрзо од очекуваното.

„Како што бројот на сателити во ниската Земјина орбита продолжува да расте, разбирањето на овие ефекти станува сè поважно“, вели Накајама. „Нашите резултати би можеле да помогнат во подобрувањето на прогнозите за вселенското време и да придонесат за побезбедни сателитски операции.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.