По обилните дождови што бурата Хари ги донесе во тој дел од Европа кон крајот на јануари, беше предизвикано лизгање на земјиштето, кое откорна дел од градот, создавајќи клисура долга 4 километри.

Патиштата се урнаа, автомобилите се уништени, а некои куќи висат на работ на клисурата, а поради нестабилното тло, делови од патот продолжуваат да се распаѓаат секој час.

Властите досега евакуираа повеќе од 1.600 луѓе. Цели делови од историскиот центар се во опасност, вклучувајќи цркви од 17 век кои би можеле да се срушат во секој момент.

Според геолозите и експертите за животна средина, свлечиштето во Нисеми е најновиот знак за тоа како климатската криза го преобликува Медитеранот и за проблемите што може да ги создаде кога една област се урбанизира без контрола.

„Сè се случи за неколку моменти“, вели Салватриче (70).

Старицата со години живеела во куќа која сега е во црвената зона.

„Струјата снема, а по неколку минути полицијата ни затропа на вратата. Ни рекоа дека мора веднаш да заминеме, да оставиме сè зад себе и да земеме само најпотребните работи. Не можевме да се искапеме или пресоблечеме една недела“, вели старицата.

Повеќето од евакуираните се сместени кај роднини, додека најстарите се преместени во домови за стари лица. Останатите се привремено сместени во пансиони. Надвор од црвената зона, пожарникарите поставија шатор каде што луѓето чекаат спасувачките служби да ги следат за да соберат вредни предмети, фотографии и слики што не можеле да ги соберат додека бегале од своите домови.

Меѓу зградите што ќе бидат трајно напуштени е и добро позната пицерија. Нејзината сопственичка, Бенедета (41), имала само неколку минути да спаси машини и мебел од зградата.

Минатата недела, трикатна станбена зграда паднала од работ на карпа и се урнала во стрмната падина под свлечиште, откако шест дена се нишала на работ.

„Ова место се празни. Готово е. Изгубивме сè“, рече Бенедета.

По катастрофата, во некогашниот жив град завладеа морничава тишина. Улиците се празни, а некогаш живописното место сега стана град на духови.

„Луѓето се трауматизирани. За многумина, ова не беа само куќи, туку целиот нивен живот. Луѓето се исполнети со гнев и очај бидејќи знаат дека катастрофата можеше да се спречи“, рече 38-годишниот Давиде Касио, еден од волонтерите.

Истиот дел од градот веќе се урна во 1790 година, кога лизгање на земјиштето ги принуди луѓето да ја напуштат населбата Санте Кроче. Повеќе од два века подоцна, во октомври 1997 година, земјата повторно се урна, што доведе до масовна евакуација на луѓето.

„Три генерации од моето семејство живееле во оваа куќа. Неодамна ја реновиравме куќата, сакав да се преселам тука кога ќе се пензионирам, а сега ја нема. Постојано се прашувам зошто властите дозволија да се случи нешто вакво. Некој мора да преземе одговорност“, вели Софија (61), наставничка по потекло од Нисеми.

Јавното обвинителство во Гела на Сицилија започна истрага за катастрофата.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.