Тоа е огромна стаклена структура со површина од околу 1,27 хектари, дизајнирана како целосно затворен еколошки систем во кој луѓето би можеле да живеат без надворешна помош. Проектот е создаден со цел да се проучат екосистемите на Земјата и можностите за иден живот во вселенските колонии.

Вештачка реплика

Името на проектот не е случајно. Земјата се смета за прва биосфера, додека комплексот во Аризона требаше да биде нејзина вештачка реплика. Во стаклената купола беа изградени неколку различни единици кои имитираа природни биоми, вклучувајќи тропска дождовна шума, океан со корален гребен, мангрови, савана и пустина.

Покрај тоа, имаше живеалишта, лаборатории и земјоделски области каде што жителите мораа сами да одгледуваат храна.

Најпознатиот дел од проектот започна на 26 септември 1991 година, кога осум научници и истражувачи влегоа во целосно затворен систем.

Целта беше да се тестира можноста за самоодржлив еколошки систем во кој учесниците би живееле без надворешна храна и ресурси за време на планираниот период на изолација, потпирајќи се на претходно изградена инфраструктура и почетни резерви.

Избегнаа сериозни проблеми

Иако земјоделскиот дел произведуваше импресивни количини храна, учесниците се соочија со хроничен глад за време на дел од мисијата. Тие одгледуваа банани, папаја, ориз, пченица, кикирики и други култури, но внесот на калории беше значително помал од очекуваното, објавува Dnevno.hr.

И покрај ова, здравствените индикатори на членовите на екипажот генерално останаа добри во текот на нивниот престој.

Најголемиот проблем се појави кога нивото на кислород почна неочекувано да опаѓа. По 16 месеци, концентрацијата на кислород се намали од приближно 20,9 на 14,2%, ниво споредливо со тоа што се наоѓа на голема надморска височина.

Некои од учесниците развија симптоми слични на висинска болест, и на крајот мораше да се додаде надворешен кислород во нивните системи за да се избегнат посериозни здравствени проблеми.

Во еден момент, групата учесници во експериментот се подели на две фракции. Луѓето кои беа блиски пријатели станаа непријателски настроени и едвај зборуваа.

Во исто време, се појавија и други тешкотии. Одредени растителни видови почнаа неконтролирано да доминираат над други, бројот на мравки и лебарки нагло се зголеми, а поради помалку сончева светлина отколку што очекуваа дизајнерите, некои делови од екосистемот не функционираа како што беше планирано.

Промена на сопственост и намена

Вториот експеримент започна во март 1994 година, по бројни технички подобрувања. Новиот екипаж успеа да постигне самоодржливост во производството на храна, но проектот се соочи со финансиски и организациски проблеми што доведоа до предвремено прекинување на мисијата во септември истата година.

По завршувањето на првичните експерименти, Биосфера 2 претрпе неколку промени на сопственост и намена. Комплексот беше управуван некое време од Универзитетот Колумбија, а од 2007 година, истражувањата ги водеше Универзитетот во Аризона, кој стана негов целосен сопственик во 2011 година.

Ова го спаси објектот од можно рушење и претворање во станбен и комерцијален комплекс.

Денес, Биосфера 2 повеќе не е затворен свет во кој луѓето живеат изолирано од остатокот од планетата, туку останува единствена научна лабораторија.

Таа ги проучува климатските промени, водниот циклус, однесувањето на екосистемот и отпорноста на коралните гребени. Во последните децении, комплексот во Аризона редовно го посетуваат посетители.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.