Научниците ги анализирале дијаграмите во сега дигитализираните скици на Леонардо и забележаа дека претставите на триаголниците кои ја покажуваат врската на различни видови на движење укажуваат на гравитациската константа.

Имено, Леонардо го проучувал истекот на песок од сад. Тој сфатил дека ако песокот се влече по хоризонтална рамнина со иста брзина како и силата што ги влече зрната, тој ќе формира хипотенуза на триаголник. Ова разбирање на промената на брзината на објектот додека паѓа е клучен чекор во пронаоѓањето на гравитациската константа на Земјата.

„Пред околу 500 години, преку серија генијални експерименти, Леонардо да Винчи се обиде да ја разоткрие мистеријата на гравитацијата и нејзината поврзаност со забрзувањето“, пишуваат научниците во истражувањето, а пренесува Science Alert.

Гореспоменатата гравитациска константа подоцна ќе ја искористи Њутн за да ги дефинира законите на движење (вклучувајќи ја и гравитацијата) и Алберт Ајнштајн во неговата општа теорија на релативност. Се чини дека Леонардо знаел дека нашол нешто важно, но не бил сигурен што точно, бидејќи ги прифатил претпоставките за континуирана сила (потик).

Според теоријата на поттик, кога иницијаторот на некое дејство придвижува тело, тој му влева одреден поттик, односно сила која му овозможува на телото да се движи во одредена насока; без разлика дали е горе, долу, странично или кружно. Во тоа време, концептот на инерција, односно континуирано движење на телото во една насока додека не наиде на спротивна сила, сè уште не бил познат.

Иако имало грешки во неговите пресметки, новата анализа на експериментите на Леонардо открива дека неговиот алгоритам, во споредба со современите методи и равенки, ја покажува гравитациската константа („g“) со 97% точност. „Ако тој го спроведе експериментот од неговите скици, тогаш веројатно е првиот човек кој свесно го генерирал ефектот на силата „g“ без објект при слободен пад“, пишуваат научниците.

Треба да се забележи дека Њутн сам не го смислил својот закон за гравитација. Во 1604 година, Галилео ја препознал врската помеѓу движењето во слободен пад и времето, а самиот Њутн дал одредена заслуга за откритијата на Булијалд и Борели.

„Не знаеме дали Леонардо извршил понатамошни експерименти и подетално ја истражувал оваа тема. Но, фактот дека тој се справил со овој проблем на самиот почеток на 16 век покажува колку тој бил пред своето време“, рече инженерот Мортеза Гариб од Калифорнискиот институт за технологија.

Истражувањето под наслов Leonardo da Vinci’s Visualization of Gravity as a Form of Acceleration е објавено во списанието Леонардо.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.