Експертите сега, по повеќемесечни студии, веруваат дека имаат модел што објаснува како овој вирус предизвикува губење на чувството за мирис.

Една од најчестите причини за губење на чувството за мирис е вирусна инфекција, како што е обична настинка, синузитис или други инфекции на горниот респираторен тракт. Оние видови на коронавирус кои не се толку смртоносни како ковид-19, односно САРС и МЕРС, предизвикуваат настинки и се знае дека понекогаш доведуваат до губење на чувството за мирис. Во повеќето од овие случаи, чувството за мирис се вратило по заздравувањето, затоа што се појавило како резултат на назална конгестија или затоа што молекулите на мирис не успеале да ги достигнат рецепторите во носот. Но, во некои случаи, губењето на чувството за мирис траело со месеци, дури и со години.

Што се однесува до ковид-19, шемата на симптомите на олфактивната загуба е различна. Многу заразени пациенти пријавиле ненадејно губење на мирис и потоа ненадејно и целосно враќање во период од една или две недели. Особено е интересно што голем број од нив не го пријавиле чувството на затнат нос и дека чувството за мирис не се вратило неколку месеци, пишува The Conversation.

Експертите сега имаат пристап до голем број на КТ скенови на носот и синусите на пациенти заразени од коронавирус кои го изгубиле чувството за мирис. На нивните слики, забележале дека дел од нивната носна шуплина е блокирана од отечено меко ткиво и слуз. Остатокот од носот и синусите изгледа нормално и затоа пациентите немаат проблем со дишењето преку нос.

Знаеме дека covid-19 го напаѓа нашето тело врзувајќи се со ACE2 рецепторите на клеточната површина. Откако ќе стигне до клетката, вирусот се размножува, предизвикувајќи реакција на имунолошкиот систем.

Научниците првично мислеле дека вирусот уништува сензорни клетки (неврони) на системот за мирис по инфекцијата. Ова се клетки кои го пренесуваат сигналот на молекулот на арома во област на мозокот каде што овие сигнали се толкуваат како „мирис“.

Како и да е, неодамнешните истражувања покажаа дека миризливите неврони немаат ACE2 протеини што ги користи вирусот за да влезат во клетката, туку дека ги има на таканаречените „сустентакуларни клетки“. Затоа, експертите веруваат дека вирусот ги оштетува овие придружни клетки, на кои реагира имунолошкиот систем, што потоа предизвикува отекување на областа во носната празнина.

Кога инфекцијата со коронавирус престанува, отокот се намалува, а молекулите за арома имаат јасен пат до нивните рецептори, а чувството за мирис се враќа во нормала.

Но, зошто чувството за мирис не се враќа кај некои дури и по неколку недели или месеци? Сè уште нема точен одговор на ова прашање, но претпоставката е дека тоа се последиците од посилно воспаление. Имено, воспалителниот процес е всушност реакција на нашето тело на оштетување предизвикано од патоген, честопати ослободувајќи хемикалии кои го уништуваат околното ткиво.

Со посилно воспаление, воспалителниот процес ги оштетува и околните клетки, а обновувањето на чувството за мирис е многу побавно, бидејќи на невроните им е потребно повеќе време за да се регенерираат. Почетокот на закрепнувањето често резултира во нарушување на миризбата. На пример, кај многу пациенти, во раните фази на чувството за мирис, кафето мирисало на хемикалија и ги потсетило на канализација.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.