Една студија во која се користени сателитски податоци потврди дека Европа уште од 2018 г. е зафатена од тешка суша. Континентот има сè помалку вода, а зголемените температури оневозможуваат негово снабдување.

Според стручњаците, влажните временски услови во следните недели би можеле да го обноват површинскиот слој од земјата и да му помогнат на земјоделството, но не и да го надоместат тековниот дефицит на подземните води во Европа.

Франција, каде немаше врнежи повеќе од 30 последователни дена во јануари и февруари, ја доживеа најсушната зима во последните 60 години.

Италијанската истражувачка фондација ЦИМА („CIMA“) откри намалување на снежните падежи за 64 % до средината на април. Водостојот на реката По е на нивото од минатото лето, а езерото Гарда е веќе под половина од просечното ниво.

Во извештајот на шпанското здружение на земјоделци (COAG) се вели дека оваа година некои житни култури морале да бидат „отпишани“ во четири региони, а еден метеоролог за „Ел Паис“ изјавил дека земјоделците можат „да се збогуваат со речиси цела жетва на маслинки“.

Водостојот на езерото Сау северно од Барселона е толку ниско што властите одлучија да ги отстранат рибите за да спречат помор и загадување на водата.

Низ цела Каталонија, резервоарите со вода во април биле на само 27 % капацитет, а за следната недела се најавува ран топлотен бран во Шпанија.

Шпанската министерка за екологија Тереза ​​Рибери изјави дека достапноста на вода во Шпанија, слично како во Франција, би можела да се намали за 40 % до 2050 година.

Падежите од снег се особено важни за медитеранските земји, изјави хидрологот од Институтот за истражување на климатските влијанија во Потсдам, Фред Хатерман, и додаде дека со оглед на слабата снежна покривка на Алпите, сушата е речиси извесна. Овој хидролог предупредува дека, „потребни се речиси децении обилни врнежи“ за Европа да се снабди со доволно вода.

Сепак прогнозирањето на врнежите во толку долг период е тешко, особено поради влијанието на климатските промени кои го менуваат образецот на врнежи и ја намалуваат достапноста на вода низ Европа.

Постојат три начини според кои глобалното затоплување го прави континентот посув, изјави Хатерман.

Прво, колку температурата повеќе се зголемува, толку повеќе водата испарува, па би требало да имаме постојан раст на врнежите за да се компензира испарувањето.

Второ, климатските промени ја слабеат воздушната струја во Европа, создавајќи долги сушни периоди, како лани, или долготрајни обилни дождови, како што беше случајот за време на смртоносните поплави во 2021 година.

И трето, глечерите и снежната покривка во Европа брзо се намалуваат поради зголемените температури, оставајќи ги главните реки како Рајна, Дунав, Рона или По без виталното водоснабдување.

Вишиот истражувач во Заедничкиот истражувачки центар на Европската комисија, Андреа Торети, изјави дека придонесот на водата во европските резервоари од топењето на снегот „ќе биде значително помал од вообичаено“.

Според Торети, посебно ранливи за ова лето се Шпанија, јужна Португалија, Италија и Франција, а Полска и другите региони како Бугарија, Романија и Грција имаат услови за суша.

Хатерман, пак, изјавил дека во Бранденбург, жариштето на сушата во Германија, имало натпросечни врнежи во последните неколку месеци, но сепак нивото на подземните води е пониско од минатата година.

Меѓутоа, Европа полека се буди пред оваа закана, па различни сектори во главните градови кои лани беа погодени од сушното лето (земјоделство, енергетика, индиустрија) се обидуваат да најдат одговор на недостатокот на вода.

На почетокот на април, Италија објави одлука за намалување на бирократијата за водна инфраструктура, вклучувајќи ги и постројките за отсолување на водата.

Шпанија во јануари објави пакет мерки за управување со водите.

Новата национална стратегија за управување со водите на францускиот претседател Емануел Макрон има за цел да ја намали вкупната потрошувачка на вода за 10 отсто до крајот на деценијата. Според планот, од секој сектор ќе биде побарано да изготви предлози за намалување на користењето на водата.

Стратегијата на Германија, усвоена во март, вклучува чекори за „одржливо“ користење на водата во 10 области до 2050 година, како и низа од 78 мерки што треба да се спроведат до 2030 година.

Сепак, критичарите тврдат дека земјите прават премалку за решавање на лошото управување со ресурсите, кои сè уште ги има во изобилство низ целиот континент, влошувајќи ги со тоа факторите кои влијаат на сè помалата достапност на вода.

Се проценува дека четвртина од водата за пиење во Европа се губи поради пропустливите цевководи.

Италијанската политичарка на Зелените и поранешна пратеничка во Европскиот парламент, Елеонора Еви, на Твитер го осуди планот на нејзината влада, која, според неа, би требало да се фокусира на пошумувањето и на политиката за спречување на загубата на вода за пиење поради нејзино истекување.

Во меѓувреме, битката околу водоснабдувањето е во тек и се претвора во политичко прашање ширум континентот.

Минатото лето беа воведени ограничувања за користење на водата во Обединетото Кралство, Франција, Шпанија и Италија, а беа отворени и прашања за приоритетот на туристичката инфраструктура, големите индустрии и земјоделството во користењето на водата.

И Каталонија неодамна воведе ограничувања, вклучувајќи задолжително намалување на потрошувачката на вода во земјоделството за 40 %.

Во јужна Германија, правните спорови околу водата во последните две децении се удвоија, а во Франција тензиите меѓу еколозите и земјоделците околу изградбата на резервоари за вода минатиот месец предизвикаа жестоки судири.

Резервоарите треба да им помогнат на земјоделците да се подготват за сушните лета, така што акумулираната подземната вода во зима, ќе се користи наводнување во лето, но еколошките здруженија предупредуваат дека тој сектор треба да го намали користењето на водата.

Марин Тонделие, шефот на француската партија на Зелените, ги нарече резервоарите „неправедни“ и ги опиша како „присвојување и приватизација на водните ресурси од страна на малкумина на сметка на многумина“.

Во шпанскиот регион Андалузија, плановите на владејачката централно-десничарска Народна партија и екстремно десничарскиот Вокс вклучуваат проширување на системот за наводнување во близина на мочуриштата Доњана, кои се под заштита на УНЕСКО. Тоа предизвикаа гнев кај еколозите и опозициските партии, па Марибел Мора од екстремно левичарската партија Подемос истури чаша песок пред андалузискиот премиер, тврдејќи дека Доњана би изгледала „како пустина“ доколку се усвои тој контроверзен закон.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.