Стравот од летање е еден од најчестите облици на анксиозност и кај милиони лица предизвикува непријатност, од напнатост пред влегување во авионот до панични напади и избегнување на патувањето. Стручните лица истакнуваат дека стравот може да се надмине преку разбирање на сопствените поттикнувачи на стравот, добрата подготовка и едноставните психолошки техники.

Професорот Роберт Бор, директор на Центарот за авијациска психологија, објаснува дека анксиозноста често го наведува мозокот да го прецени ризикот, иако летањето е еден од најбезбедните видови превоз. Стравот најчесто се јавува поради висината, чувството на губење контрола, клаустрофобија или претходни непријатни искуства, но и поради засиленото медицинско известување за авионските несреќи.

Според професорот, разбирањето на основните процедури за време на летот може значајно да го намали стравот. Ако патниците знаат дека е нормално пилотот по полетувањето да го намали притисокот на моторот или авионот да направи свиок за да се вклучи во планираната рута, помали се шансите дека таквите промени ќе бидат доживеани како знак дека нешто не е во ред.

На пример, нормалните промени во звукот на моторот по полетувањето или маневрите за време на летот не се знак за опасност. Слично важи и за турбуленциите кои се безбедни и очекувани – авионот е проектиран да ги издржи. Бор ги објаснува преку едноставна споредба – авионот е како боровинка во желе. Кога желето се поместува, се поместува и боровинката, но останува безбедна. Исто и авионот поминува низ воздушните струи за кои е конструиран и кои не ја загрозуваат неговата безбедност.

Од корист е и техниката за дишење: бавно и длабоко вдишување и издишување кое трае 5-7 секунди помага да се смири анксиозноста. Се препорачува и прогресивна мускулна релаксација – наизменично стегање и опуштање на мускулите, што на телото му испраќа сигнал дека нема опасност.

Стручните лица советуваат и постепено изложување на летањето, како и информирање за самиот процес на летот, бидејќи знаењето го намалува чувството на неизвесност. Иако аерофобијата може да го ограничи патувањето, психолозите истакнуваат дека се работи за страв кој успешно се надминува со вистински техники и поддршка.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Млада мајка од Еквадор по име Јулија Варгас била хоспитализирана откако доживеала сериозни здравствени компликации кои започнале по оброк со суши, а лекарите подоцна ја откриле дијагнозата што го објаснува нејзиното ненадејно влошување - лупус, кој зафатил повеќе делови од нејзиното тело, објави Екстра.

Јулија рекла дека сè започнало со гастроинтестинални симптоми кои првично изгледале како едноставна инфекција. Таа завршила во болница, каде што поминала 23 дена, од кои 16 не ѝ било дозволено да јаде или пие ништо.

На несреќната жена ѝ рекле дека ѝ е потребна итна операција и знаела дека има голема веројатност дека нема да се разбуди по тоа.

- Изминатиот месец беше здравствено патување какво што никогаш не можев да замислам. Сè започна кога јадев суши кое ми предизвика салмонела и тифус, што предизвика низа компликации и нови дијагнози. Поминав низ безброј тестови, процедури и на крајот екстремно ризична операција, за време на која морав да се соочам со реалноста дека шансите да ја напуштам операционата сала жива биле мали, рекла таа.

Исто така, морала да го оперира и жолчното кесе.

- Бев подложена на операција на жолчното кесе, додека ензимите на панкреасот ми беа многу високи, што ја направи операцијата многу ризична. Не сакаа да ме оперираат, а јас морав да ја прифатам можноста дека можеби нема да преживеам. Истата недела ми направија и ендоскопија и колоноскопија. Болката и стравот што ги чувствував за време на престојот во болницата се нешто што не знам ни како да го опишам, - вели Јулија.

Поминала ноќи во постојана болка, а никакви лекови не делувале, дури ни силните седации не можеле да ја смират.

View this post on Instagram

A post shared by Diario Expreso (@expresoec)

Беше на интензивна нега бидејќи лекарите мораа постојано да ја следат. Два часа по операцијата, доживеа парализа што ја зафати десната страна од телото и лицето. Во тие моменти, помеѓу болката и очајот, не можела да спие ниту да пие вода. Не можела правилно да дише поради болката, а 16 дена не јадела бидејќи добивала исхрана преку инфузија.

- За време на третманот, мораше да добива исхрана преку инфузија, а компликациите доведоа до дополнителни интервенции. Неколку дена подоцна се појави инфекција, па мораа итно да ја отстранат - рече Јулија.

По бројни клинички прегледи и консултации со специјалисти, лекарите успеаја да постават дијагноза што ја објаснува необичната комбинација на симптоми: системски лупус еритематозус (СЛЕ).

- Лекарите не знаеја што да прават. По бројни тестови и прегледи, поставија дијагнози за пангастритис, умерен до тежок улцерозен колитис и системски лупус еритематозус што ги зафаќаше нервниот систем и панкреасот. Конечно добив дијагноза што објаснуваше зошто ми се влошуваше секој ден, и од тој момент лекарите знаеја како да ме третираат - ја објасни таа својата ситуација.

Јулија рече дека полека се опоравува откако ја започнала својата целна терапија. Младата мајка сега мора повторно да научи како да оди и да се движи нормално.

- Моментално се опоравувам од операција и парализа; се обидувам повторно да научам како да одам, да јадам и да се движам. Учам сè повеќе и повеќе за лупусот и се обидувам да го живеам животот до максимум, бидејќи кога боли, навистина боли. Се лекувам со разни лекови, вклучувајќи ги и оние што го блокираат чувството на болка во мозокот - рече таа.

Она што го нагласи е дека верува во Бог „кој има специфична цел за неа“.

- Плачев и Го молев да биде онака како што Тој сака и јас да го прифатам, а сега сум тука, ви ја раскажувам мојата приказна и се соочувам со нова фаза од мојот живот - заклучи Јулија.

Внимавајте со живата риба

Иако сушито се смета за омилен деликатес на многумина, приказната на младата Јулија нè потсетува колку опасна може да биде суровата и недоволно зготвена риба. Овој случај е потсетник дека симптомите по консумирање сурова храна не треба да се игнорираат и дека навремената реакција е важна.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

На покривот има камери за надзор. Веднаш зад аголот има скеле со дополнителни камери. Неколку униформирани полицајци стојат пред комбето.

На таа шопинг-улица секогаш има многу луѓе. На комбето има предупредување дека спроведува експеримент за автоматско препознавање: камерите ги скенираат лицата на минувачите, а софтверот веднаш ги споредува сликите со базата на податоци во која се регистрирани барани лица. Ако системот вклучи аларм, фотографијата се појавува на мобилните телефони на полицајците на терен. Апсењата се случуваат речиси секој ден, пишува Дојче Веле.

Бен Расел, директорот на разузнавањето на полицијата, смета дека тоа е голем успех. Од 2024 година, уапсени се околу 2.500 луѓе, од кои речиси 900 само оваа година. Технологијата, вели тој, е многу ефикасна.

За време на интервјуто со Расел, еден човек бил уапсен на блискиот агол на улицата. Алармот бил вклучен бидејќи се сомнева дека нападнал полицаец пред неколку години.

Полициските службеници му ставија лисици на мажот откако го утврдија неговиот идентитет, а потоа го одведоа. Веднаш зад аголот, една жена беше запрена затоа што не се јавила на тест за дрога нареден од судот.

Лажните тревоги се исклучително ретки, тврди полицијата. Дури и самото совпаѓање на базата на податоци не е доволно за апсење. Идентитетот на лицето прво мора да се потврди, вклучително и преку лични документи.

Каде е приватноста?

Меѓу минувачите, таквата практика предизвикува поделени реакции. Една млада жена верува дека присуството на полицијата ја прави да се чувствува побезбедно. Една постара жена, поминувајќи покрај комбе, вели дека мора да се одмери рамнотежата помеѓу ограничувањето на граѓанските слободи и борбата против криминалот во град како Лондон. Друга жена се жали дека има премногу надзор.

Во Лондон, камери се поставени на речиси секој агол. За време на истрагите, полицијата користи снимен материјал за да ги пронајде сторителите на кривични дела. Сепак, ова е различно од системот за препознавање лица во реално време што се воведува сега. Досега, мораше да има посебна истрага за пристап до снимките, додека системот за препознавање лица во реално време бара луѓе регистрирани во базата на податоци.

Критичарите веруваат дека ова е сериозно нарушување на приватноста. Дали е тоа почеток на полициска држава? Џек Колсон од организацијата „Голем брат воч“ предупредува дека сè уште не е јасно како полицијата може да користи препознавање лица.

Нема закон

Колсон предупредува дека скенирањето на лица е многу чувствително бидејќи овозможува недвосмислена идентификација на лице, а податоците би можеле да се складираат. „Овие податоци би можеле да се користат за различни цели. Тоа е многу сериозна мерка и моќна алатка за секоја влада“, вели активистот.

Организации како „Голем брат“ бараат јасни правила за да се утврди кога, каде и од кои причини полицијата може да користи препознавање лица во реално време. Тие исто така бараат законска забрана за складирање на собраните податоци.

Нацрт-законот е планиран за есен. Во меѓувреме, полицијата веќе набавува дополнителни камери и комбиња за достава.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.