Интервју со Александар Ставрев, меѓународен фудбалски судија - Канал 5

Фудбал

Интервју со Александар Ставрев, меѓународен фудбалски судија

Александар Ставрев веќе неколку години наназад е најдобриот македонски фудбалски судија, добивајќи ги за судење најтешките или дерби натпревари на македонските фудбалски терени, а се почесто и во европските лигашки и репрезентативни натпреварувања. Неодамна ја доби и наградата од Фудбалската федерација на Македонија за најдобар арбитер во 2017-та.

Интервју со Александар Ставрев, меѓународен фудбалски судија

Како го оценувате судењето во досегашниот дел од првенството, дали условите се соодветни, посебно во Првата лига и колку субјективизмот е причина за честите реакции и вербални напади брз арбитрите?

Условите во нашата прва лига споредбено со Европа можеби се на малку пониско ниво, меѓутоа во изминатите години Фудбалската федерација на Македонија во соработка со неколку општини прави напори за подобрување. Поправени или изградени се нови терени со осветлување на пет стадиони. Останува на општините како обврска да се изградат трибини и да се покријат тие трибини и да се реновираат или да се изградат службени простории. И во таа насока мислам дека се движиме полека напред. Се надевам дека во годините што доаѓаат и клубовите со поддршка на федерацијата ќе можат многу повеќе да инвестираат, во подобрување на квалитетот на своите екипи, купување на поскапи и поквалитетни играчи. Со тоа, нели, ќе се покрене и квалитетот на лигата и нас ќе ни биде едноставно подобро, бидејќи ќе имаме поквалитетни натпревари да го покренеме и квалитетот на судењето воопшто во земјата. Во последните две кола на некои терени имавме и недобри услови за натпревар, еден од тие натпревари беше одложен, беше одреден друг терен каде ќе се игра. Меѓутоа, верувајте и во другите европски земји, особено во земјите што ни се во околината во овој период на годината, декември, јануари условите за одржување на терените се тешки.

Каква е состојбата со македонските судии, имате ли посериозна конкуренција?

Општ е впечатокот и на одговорните во Фудбалската федерација, но и во клубовите во македонската лига, дека судењето можеби е ниво повисоко отколку фудбалот општо. Тоа е факт, тоа е констатација која што се забележува во изминативе неколку години. За да се постигне тоа ФФМ вложува напори, инвестира во обука на фудбалските судии, редовно се одржуваат семинари на кои членовите на Судискиот комитет ни нудат теоретска помош, видео анализи на ситуации од македонското првенство, меѓународни натпревари. Се инвестира во судењето, се инвестира во судиите. Листата на фудбалски судии во Прва и во Втора лига и главната и листата на асистенти е доста подмладена во изминатите години. Се вложува и се дава шанса на младите перспективни судиии да дојдат на сцената, да го стекнат потребното искуство, за да може да ги судат најтешките натпревари. Секако, тука е групата од топ 10 судии во Македонија. Конкуренцијата е силна затоа и наградите што ги добивам, исто така, имаат поголемо значење. Тука се останатите наши ФИФА судии, Димитар Мечкаровски и Дејан Јакимовски, и неколку останати судии кои ги судиме заедно најтешките натпревари во нашата сезона, во нашето првенство.

Повеќе од една деценија судите меѓународни натпревари, кој е натпреварот што вечно ќе го паметите и по што?

Натпреварот што секогаш ќе го паметам или да речеме ми оставил најдлабок впечаток е секако натпреварот меѓу Барселона и Виторија Плзен. Тоа беше прв натпревар што во групната фаза на Лига на шампиони го добива еден македонски судија. Се одигра во октомври 2011 година и посебно е што имавме можност да судиме во тој момент на најдобрата европска и светска екипа, составена од врвни фудбалери, на прекрасен голем стадион, пред многу публика. Чувството кое го имав кога застанавме на центарот пред почеток на натпреварот односно при престројувањето на екипите, кога се свиреше химната на Лига на шампиони, секогаш ќе го имам во глава. Значи еден убав момент, едно убаво доживување коешто вреди и би посакал секој наш судија да го доживее.

Што треба да направи Ставрев и од што зависи делегирањето на едно големо натпреварување?

За натпреварите од елиминациската фаза на двете клупски натпреварувања во УЕФА, Лига на шампиони и Лига Европа или за настап на едно светско или европско првенство, судијата прво мора да биде дел од елитната група на судии, значи тоа е по квалитет најдобрата група во која што има околу 22 или 23 судии. Најмногу се судиите од најголемите европски фудбалски земји, од најголемите натпреварувања. Секако, секој судија мора да има амбиција, цели, а моја лична желба и јас вложувам во себе за да дојдам до таа група на елитни судии. Меѓутоа мораме да признаеме, да бидеме реални, дека многу е тешко, бидејќи ние сме прво фудбалски мала земја, политички не толку силни земја, квалитетот на натпреварувањето во домашното првенство не е на некое високо ниво. Нашите екипи во европските натпреварувања не бележат некои значителни успеси. Сето тоа е, не кочница, меѓутоа на некој не ограничува во нашето напредување. Ние вложуваме во себе, се трудиме, работиме, желба имаме и можеби еден од мотивите ни и тоа да влеземе во таа елитна група на судии. Меѓутоа мислам дека во овој момент таа е тешко остварливо, но не и невозможно.
Кои се најголемите превиди на меѓународна сцена и во домашното првенство?
Тоа беше натпревар од квалификации за Европското првенство во Франција во 2016 година. Некаде при крајот немавме најдобра комуникација со асистентот, дојдовме до едно недоразбирање дали играчот кој се наоѓаше во „офсајд“ позиција влијае или не влијае врз играта. Јас дадов погрешна информација на асистентот, донесовме одлука да го поништиме голот. На повторените снимки видовме дека фактички станува збор за неисправна одлука, дека голот требаше да биде признаен, голот беше регуларен, но за среќа екипата која беше оштетена го доби натпреварот, па не влијаевме на победникот. Меѓутоа, сепак, признавање или непризнавање на нерегуларен гол е крупна грешка во фудбалот, можеби најголема.
Судиите не се прашуваат за кого навиваат, но сигурно и тие имаат омилен клуб. Имате судено на Јувентус, Барселона, Баерн, Челзи, Наполи, Рома,
Севиља... Желба да се дели правдата на?

Па ние како фудбалски судии би требало да сме неутрални, се трудиме да бидеме неутрални. Нормално од детството или во младоста сме имале некои фаворити, меѓутоа верувајте сега току сме некако насочени кон судиската работа на натпреварот. Така што, јас лично немам некој омилен клуб, имам само една екипа, а тоа е фудбалската репрезентација на Македонија за која што секаде и во секој момент навивам онака со сето срце.
Кој ви бил најтешкиот натпревар за судење?

Во изминатите неколку години најтешки натпревари во македонското првенство за судење се секако натпреварите меѓу Вардар и Шкендија.
Јас во изминатата сезона имав среќа да судам четири од тие првенствени натпревари, двапати во Тетово и во Скопје. За среќа немавме некои тешки ситуации за пресудување на самиот натпревар, но сепак тежината од аспект на важност на натпреварот, борба за титула меѓу две изедначени екипи, борба меѓу навивачите за престиж, борба меѓу спонзорите за престиж, бидејќи и Вардар и Шкендија вложуваат големи за македонски услови. Тие беа можеби најтешки натпревари од психолошки аспект, не толку на терен колку што ви се вртат во мислите во главата најразлични мисли што би се случило кога би се случило. Исто така не беше лесен натпревар за судење финалето за купот на Македонија пред неколку сезони, Шкендија со Тетекс кога имаше прекин на натпреварот поради непристојно навивање, па после натпреварот се одигра следниот ден пред празни трибини, па имаше продолженија, па пенали. Нема лесни натпревари верувајте. Од меѓународните натпревари би го издвоил не најтежок мислам по значење, најзначаен беше натпреварот Севиља против Борусија Менхенгладбах. Тоа беше елиминационен натпревар во Лигата на Европа 1/16финале пред две години. Исто така полн стадион, добра атмосфера, две квалитетни екипи и одличен фудбал, многу ситуации на теренот.

Напредокот на технологијата неминовно се одрази и на фудбалот. Постепено се воведува ВАР системот. Мислењата се поделени. Вашиот став околу гледање снимки за време на натпреварите?

ФИФА и УЕФА во изминатите неколку сезони се обидуваат низ низа експерименти да го подигнат нивото на судење, на судиите да им овозможат што е можно поголема помош. Дали со делегирање на дополнителни асистенти зад, дали преку гол-технологијата што е веќе во многу првенства и во натпревари организирани од страна на УЕФА се користи во последно време ВАР системот. Мислењата се поделени во јавноста. Ние имаме можност сите да гледаме на телевизија разни натпревари каде ВАР системот или корегирал или судски одлуки или влијаел во донесувањето на судиските одлуки. Некои од тие одлуки биле донесени за многу кратко време. Значи времето на реакции било многу кратко, без некои да речеме поголеми последици. На некои од натпреварите имаме ситуации каде што ВАР системот интервенира после 20, 30 секунди. Во тој временски интервал една од екипите може да постигне гол, па да и се поништи голот, па да се досуди пенал, или да се признае голот на екипата пошто во претходната акција постигнала гол. Идејата на вар системот во принцип, во основа не е лоша, меѓутоа се бара начин како тој систем да му даде максимална помош на судијата, со минимално влијание и за најкратко можно време. Ние како судии кои сме на теренот, сме свесни дека не можеме да го видиме секој момент што се случува за време на овој натпревар, особено кога натпреварот го следат, 20, 40 камери и сите гледачи на телевизија, па и на стадионот ќе видат одредена ситуација, а единствено судиите кои треба да донесат одлука може да ја пропуштат таа ситуација. Така да ние би прифатиле секаква помош нели дали од технологија, дали од дополнителни системи или судии, меѓутоа, сепак, тоа да биде во некое кусо време, да не го изложи судијата на некој притисок од гледачите. Замислете на еден натпревар да имате една или две критички одлуки околу постигнување на гол и досудување пенал што ќе ви го корегира ВАР системот, како вие како судија ќе се чувствувате психолошки до крај на натпреварот, посебно ако натпреварот има 90 илјади турски навивачи кои се темпераментни. Не е едноставно тоа, но сепак клубовите вложуваaт, многу инвестираат, многу во фудбалот и нивни интерес и нормално интерес на организаторите на ФИФА, Националната федерација да ги намалат судиските грешки на минимум.

Добиваат ли судиите подароци од домаќините на меѓународните натпревари?

Во минатото меѓународните судии кои судеа натпревари под организација на УЕФА на ФИФА беа пречекувани од клубовите домаќини или од националните федерации домаќини за тој натпревар. За да се спречи било какво влијание од страна на домаќинот врз судиите, УЕФА воведе новина, вработени професионалци луѓе во Фудбалската федерација во земјата каде што се организира натпреварот се должни да ги пречекаат судиите и да ги придружуваат за време на нивниот престој таму. Ние како судии кога судиме меѓународни клупски натпревари немаме никаков контакт со клубовите. Во тој поглед мислам дека сме заштитени од притисоци или од влијанија и мислам дека порелаксирано ги судиме натпреварите. Немаме никакви проблеми во тој дел бидејќи контактите се невозможни и подароците што ги добиваме се само некое знаменце или сувернирче од клубот домаќин, сувенир од градот, некоја стаклена вазна, топка, чаша, така нешто симболично.

Нешто околу подготовките за натпреварите. Колку траат, во кој период од годината?

Исто како и играчите и екипите, ние судиите редовно тренираме. УЕФА и стручните луѓе што се задолжени за физичка подготовка испраќаат до сите национални федерации тренинг програма за судиите и ние исто така ја добиваме таа тренинг програма, што во најголем дел треба да ја следиме. Во неа се предвидени и тип на подготовки, тип на тренинзи, совети околу начин на исхрана, начин на одмор. Тренираме три до четири пати неделно. Тука ќе ги вклучам и натпреварите што во викендот еден или два натпревари во неделата, така што ќе дојдат пет до шест дена со активност. Навистина, нашиот позив бара доста жртва, морате да внимавате на исхраната, морате да внимавате на подготовката, морате да тренирате и на жешко и во зима кога имаме ниски температури и високо загадување на воздухот, несоодветни терени за тренинг. Не е едноставно. Меѓу полусезоните имаме можеби некоја недела, 10, 15 дена време за активен одмор.

Во текот на годината немаме многу можност за одмор, нормално го користиме секое слободно време за да го посветиме на семејството. Наоѓаме некој баланс меѓу професионалниот ангажман на работното место, меѓу семејството, меѓу времето кое што ќе се одвои за тренинзи, за патувања. Ако темелно се посветите на работата, ако професионално ја сфатите целата работа мислам дека не е лесно.

Желби, амбиции за 2018?

Прво би посакал добро здравје, да ги нема или повредите да бидат многу мали, потоа, барем да судиме на ниво како што сме суделе годинава, ако не и подобро, значи да го кренеме нивото. Секако, како што кажав напредување на УЕФА листата е желба, мотив, амбиција. Таа ќе биде и за следната година. Би посакал подобар успех на нашите екипи во европските натпреварувања, поголем успех, подобри резултати на македонската фудбалска репрезентација и поголеми радости општо за целата фудбалска па и спортска јавност пошироко во Македонија.

Зоран Стерјовски

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Бизарно

Испил 30-40 пива, па украл фламинго од познат хотел, на судењето се расплака (ВИДЕО)

Канаѓанецот Мичел Ферберн (34), обвинет за кражба на фламинго по име Пичи од хотелски комплекс во Лас Вегас и негово повредување, му рече на судот дека немал намера да ја повреди птицата.

Испил 30-40 пива, па украл фламинго од познат хотел, на судењето се расплака (ВИДЕО)

Тој тврди дека инцидентот бил „лоша шега“, откако испил помеѓу 30 и 40 пива, но обвинителството се повикува на видеа на кои, според истражителите, може да се види како грубо се однесува кон птицата.

„Ја преземам одговорноста“

Бизарниот случај доби нов пресврт откако обвинетиот ја презентираше својата одбрана. 34-годишниот претприемач од Онтарио инсистираше на судот дека немал злонамерна намера кога ја однел птицата во неговата хотелска соба.

Тој е обвинет за кражба и злоупотреба на птицата, која живеела во ограден простор со други животни во хотелот Фламинго Лас Вегас, објавува Дејли Меил.

Кога неговиот адвокат го прашал дали некогаш имал намера да ја повреди птицата, тој одговорил негативно. Исто така, негирал дека имал намера да ја убие. Сепак, за време на вкрстеното испрашување признал дека снимката од инцидентот „не изгледа добро“.

„Ја преземам одговорноста“, изјави тој пред судот, тврдејќи истовремено дека „нема поим“ како птицата изгубила дел од пердувите.

Ферберн објасни дека патувал во Лас Вегас за да присуствува на меѓународниот саем за градежна индустрија ConExpo, каде што требало да ја претставува Канада.

Тој истакна дека пораснал на фарми, каде што стекнал искуство во работа со животни. Исто така, изјави дека има кучиња и папагал по име Сони, и дека претходно спасил напуштена лама и шест патки.

Сепак, патувањето во Невада дошло во тежок период за семејството. На неговиот татко му бил дијагностициран рак во декември 2025 година, што, како што рече, го натерало долго време да размислува дали воопшто да го направи патувањето.

Ја однел птицата во својата хотелска соба

Според неговото сведочење, тој го поминал денот на 2 март пиејќи и коцкајќи се. Проценил дека испил помеѓу 30 и 40 пива пред да стигне до живеалиштето за фламинго околу 5 часот наутро следниот ден.

Пијан, лишен од сон и на телефон, забележал птица чии крилја изгледале нерамномерно раширени. Потоа влегол во оградениот простор, иако признал дека не му било дозволено да го стори тоа.

Тврдел дека прво седел до друго фламинго, а потоа го одвел Пичи да се слика со него, опишувајќи го чинот како „лоша шега“.

Според неговата верзија на настаните, ја однел птицата во својата хотелска соба само на „две или три минути“, а потоа ја оставил во ходникот. Рекол дека бил уапсен додека се пресоблекувал, бидејќи имал намера да се врати.

За време на судењето, поротата била заинтересирана за неговото објаснување дека влегол во оградениот простор затоа што забележал нешто погрешно со крилјата на фламингото. Се прашувале како можел да забележи таква аномалија ако птиците биле неподвижни во тој момент.

Ферберн одговорил дека, од неговата позиција, едното крило изгледало повисоко од другото. Тој исто така признал дека фламинго кое спие со главата под крилото може да изгледа како да има нерамномерно поставени крилја.

Кога го прашале дали забележал повреди или крв на кошулата или на ѕидот додека ја носел птицата, тој рекол не. Тој тврдел дека не видел ништо необично на фламингото кога го извадил од оградениот простор.

Пронајден е голем крвав пердув

Тој, исто така, потврдил дека шетал низ грмушки додека ја носел птицата. Објаснил дека ја соблекол кошулата и ја завиткал околу фламингото кога го напуштил оградениот простор, тврдејќи дека не сакал да ги вознемирува другите птици.

Му било поставено и хипотетичко прашање - како би реагирал ако некој влезе во неговата фарма и повреди едно од неговите животни? Ферберн одговорил дека очекува темелна истрага за да се утврди дали лицето кое го зело животното е исто така одговорно за неговата повреда.

Кога го прашале дали алкохолизмот може да оправда повредување на лице или животно, тој кратко одговорил: „Не“. Додал дека бил во домашен притвор од инцидентот и не можел да се врати во Канада.

YouTube video

Сепак, истражителите изнесоа и многу посериозни обвинувања. Според нив, фотографиите и видеата пронајдени на телефонот на обвинетиот наводно го покажуваат како грубо ја фаќа птицата за вратот и ја фрла на земја. На едно видео, според полицијата, може да се слушне како се смее додека вели дека „ја носи птицата дома“.

Истражителите рекоа дека пронашле голем крвав пердув во неговата хотелска соба. Службениците за контрола на животни рекоа дека Пичи претрпел повреда на крилото за која биле потребни конци. Властите, исто така, рекоа дека и други птици биле повредени во инцидентот.

Ферберн се соочува со обвиненија за мачење, осакатување или убивање животни чувани за дружење или задоволство. Поротата сè уште не одлучила дали е виновен.

„Caesars Entertainment“, сопственик на хотелот „Фламинго“ во Лас Вегас, претходно го опиша инцидентот како „длабоко вознемирувачки“ и рече дека Пичи и другите птици ја добиваат потребната грижа од ветеринари и тимот за контрола на животни во хотелот.

Тагови: Фламинго хотел

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Најмалку 400 жртви во секта во Кенија: Телата на децата беа наредени како облека

Во кенискиот суд започна изрекувањето на пресудата во случајот за масовно убиство против проповедникот на судниот ден Пол Мекензи. 

Најмалку 400 жртви во секта во Кенија: Телата на децата беа наредени како облека

Тој и 29 негови следбеници се обвинети за убиство на 191 лице, од кои речиси сите биле деца.

Според обвинението, неговата секта наводно ги принудувала децата да умрат од глад за да „се сретнат со Исус“. Властите пронашле повеќе од 400 тела во плитки гробови во шумата Шакахола, во близина на кенискиот брег. Мекензи ги довел своите следбеници таму од целата земја, пишува Би-Би-Си.

Обвинувања за убиство и тероризам

Мекензи и другите 29 обвинети се изјаснија за невини и постојано повторуваа дека никој не бил принуден да умре. Поранешниот шеф на обезбедувањето на Мекензи, Енос Амања Нгала, првично беше меѓу обвинетите, но се спогоди со обвинителството и стана сведок.

Водачите на култот се соочуваат и со низа други обвиненија, вклучувајќи тероризам, радикализација и лишување на децата од образование. Сепак, ова е првата казна што ќе му биде изречена на пасторот за најтешкото кривично дело убиство.

Седумнаесет мажи од блискиот град беа ангажирани за задачата да копаат плитки гробови. За некои, дневницата беше само осум долари. „Во секој гроб што го пронајдовме имаше најмалку три тела“, изјави Џејмс, еден од гробарите, за Би-Би-Си.

„Некои од останките им припаѓаа на деца кои имаа само неколку недели. Еднаш пронајдовме 12 тела на деца во ред во гроб. Беше ужасно, телата беа наредени едно врз друго, како облека.“ Гробарите опишаа дека некои деца имале врзани раце и нозе, а нивните тела биле завиткани во чаршафи.

Животот во култ

Иако многу од следбениците на Мекензи биле од други делови на Кенија, некои од починатите биле познати на локалната заедница. Членовите на култот често оделе во блискиот град Шакахола за залихи и вода од реката Галана.

„Понекогаш ги транспортиравме со мотоцикли до шумата“, рече Салим Кариса, друг гробар. „Но, сè беше толку испланирано и тајно што никој не можеше да знае што се случува внатре.“

Стивен Мвити (48) раскажа како ги изгубил сите шест свои деца во култот. Кога отишол да се соочи со Мекензи во неговата куќа, видел „многу ќелави жени и десетици деца“. Мекензи ја забранил шминката и фризурите, па им наредил на жените да се бричат ​​или да ја држат косата неуредна. Поранешната сопруга на Мвити е една од обвинетите заедно со Мекензи.

„Ако денес се сретнам со пасторот Мекензи, едно од нас ќе мора да умре“, изјави тој за Би-Би-Си. „Сите шест мои деца починаа во шумата Шакахола“, рече Мвити, видливо потресен додека држеше фотографија од своето семејство. „Ги најдов и ги закопав само останките од мојот син Самуел“.

Доктрината на Мекензи

Мвити покажа кон прашлива телевизија и кабелска кутија во неговиот дом во крајбрежниот град Малинди. „Ова мало нешто тука беше почетокот на целата моја несреќа“, рече тој. Преку телевизијата доктрината на Мекензи влезе во неговиот дом.

Во 2003 година, пасторот ја основал организацијата „Good News International Ministries“. Црквата растеше во популарност и привлече илјадници следбеници во своите филијали низ Кенија. Исто така, имаше и телевизиска станица, Times TV, која ги емитуваше неговите проповеди.

Неговите проповеди за „последните денови“ вклучуваа теории на заговор во кои тој го опишуваше образованието како „зло“, здравствената заштита како „спротивна на доктрината“ и дигиталните лични карти како „белег на ѓаволот“. Главната црква се затвори во 2019 година, а Пол Мекензи се пресели во шумата Шакахола и ги охрабри своите следбеници да го следат.

Споделени сведоштва

Питер Шукрани (23) вели дека неговата мајка потоа се преселила со него во Шакахола. Тој почнал да ја посетува црквата на Мекензи на осумгодишна возраст. Тој го опишал како свој „духовен татко“ и додал дека никогаш нема да каже ништо лошо за него. Шукрани бил еден од мажите спасени од шумата во март 2023 година.

Тој бил болен и прикован за кревет со недели, а неговата состојба се влошила бидејќи неговата мајка ги фрлила сите лекови што му биле потребни за да се опорави. „Мајка ми верувала во доктрината на Мекензи дека медицината е зло“, рече Шукрани. „Ќе умрев да не ме спасеа од шумата Шакахола.“

И покрај сè, Шукрани сè уште верува дека Мекензи е „добра личност која се грижи за него“. „Мекензи не присилувал никого да пости. Луѓето ги донесувале тие одлуки сами поради своите верувања“, рече Шукрани. „Сè уште го сакам и тој е сè уште мој пастор.“

Жртвите сè уште не се именувани

Од друга страна, синот на Мекензи, Ден Пол Мекензи, верува дека неговиот татко треба да биде прогласен за виновен за убиство. „Тој беше водач, некој на кого се угледуваа. Значи, тој е убиецот одговорен за масовните убиства.“

Во документот од 298 страници, во кој се детализираат обвинувањата, се вели дека 190 од 191 жртва за кои Мекензи и неговите следбеници се обвинети дека ги убиле биле деца.

Многу тела сè уште не се идентификувани поради нивната напредна состојба на распаѓање. Во судските документи, неколку жртви се наведени како „непознато машко дете“ и се идентификувани според локацијата на гробот и датумот на откривање.

Тагови: Кенија секта

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Тројца загинаа во лавина во Чиле- по едниот се трага во езеро со помош на роботи

Лавина во областа Лагуна дел Инка, во близина на ски-центарот Портиљо во Чиле, одзеде три животи, а четворица се повредени. 

Тројца загинаа во лавина во Чиле- по едниот се трага во езеро со помош на роботи

Во тек е обид за пронаоѓање на трета жртва, објавија чилеанските медиуми.

Чилеанската морнарица соопшти дека продолжува со потрагата по едно лице кое е исчезнато во водите на езерото Лагуна дел Инка, по лавината во Портиљо во саботата, во која загинаа три лица, а четворица други беа повредени.

Додека се во тек напорите за пронаоѓање на телото на третата жртва, клубот Андино Памир ги објави идентитетите на двајцата починати: Магдалена Акуња и Родриго Пења.

Персоналот на морнарицата е во областа, во општината Лос Андес, каде што спроведува пребарување со помош на специјализирана опрема, на барање на јавното обвинителство.

Спасувачите нуркачи учествуваат во операцијата, користејќи далечински управувано подводно возило во обид да го пронајдат и пронајдат телото на последното исчезнато лице.

Дополнително, друг подводен робот го управува персонал од Канцеларијата на пристаништето Сан Антонио.

Капетанот на фрегатата Пабло Енрикез, командант на Командата за спасување и спасување на чилеанската морнарица (COMRES), изјави дека „специфичните географски и климатски услови на оваа област, карактеризирани со ниски температури на водата, значителна длабочина и голема надморска височина, претставуваат голем оперативен предизвик“.

„Морнарицата ја изразува својата солидарност со семејствата погодени од оваа трагедија и ја потврдува својата посветеност на ставање на човечките, техничките и оперативните капацитети во служба на Чиле и оние на кои им се најпотребни“, рече тој.

Тагови: лавина Чиле

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер