Четири лица од пет кои беа недостапни за органите на прогон во случајот со истражната постапка против 18 физички и осум правни лица осомничени за проневера од речиси три милиони евра во Фудбалската Федерација на Македонија се обезбедени, информираа денеска од Основното јавно обвинителство за гонење организиран криминал и корупција

Двајца од нив денеска биле изведени пред судија на претходна постапка а за еден од осомничените е определена мерка притвор, а за другото лице мерки за обезбедување

Останатите две лица утре ќе бидат изведени пред судија на претходна постапка“, информираа од ОЈО ГОКК..

Меѓу осомничените се и двајцата поранешни претседатели на ФФМ, Илчо Ѓорѓиоски и Муамед Сејдини.

Од првично уапсените 12 лица, три добија мерка ефективен притвор, петмина се во куќен притвор, а за четири лица судот определи мерки за претпазливост.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Победата на Барнам доаѓа во време кога популарноста на Стармер опаѓа по две години на власт, додека десничарската партија „Реформа Велика Британија“ и левичарската Зелена партија бележат пораст на поддршката, објавува CNN.

Барнам се враќа во парламентот

Изборите во северозападната англиска изборна единица беа распишани токму за да му се овозможи на Барнам да се врати во Вестминстер и потенцијално на Даунинг стрит. Иако е еден од најпопуларните политичари во Велика Британија, тој не можеше да го предизвика Стармер за лидерство на владејачката Лабуристичка партија бидејќи не беше пратеник.

Сега, по убедливата победа над „Реформа Велика Британија“, само неколку недели по тешкиот пораз на Лабуристите на локалните избори, Барнам има значителен моментум. Неговите сојузници велат дека тој е единствениот што може да го запре падот на партијата. Уште во петокот, некои пратеници од Лабуристите ги повторија повиците Стармер да се повлече, додека самиот Барнам остана воздржан. Сè поверојатно е дека Стармер ќе поднесе оставка уште утре, а Бурнам ќе ја преземе функцијата.

„Сите знаат дека политиката не функционира. Сите чувствуваат дека земјата не е таму каде што треба да биде. Ова може да биде пресвртница вечерва“, рече Бурнам откако беа објавени резултатите. Стармер, од друга страна, вети дека ќе се бори за својата позиција, што го продлабочува чувството на криза во Лабуристичката партија.

Подемот на „Кралот на северот“

Во текот на изминатите неколку години, Бурнам стана еден од најомилените политичари во Велика Британија. Неговата харизма ги засени противречностите во неговиот јавен имиџ, како што е неговото инсистирање дека е аутсајдер, иако стана парламентарен истражувач на 24 години, специјален советник на 28 години, а првпат беше избран за претставник на 31 година.

Во своите 16 години во Парламентот, тој служеше во владите на Тони Блер и Гордон Браун, искачувајќи се на позицијата министер за здравство. Тој неуспешно се кандидираше за претседател на Лабуристичката партија двапати, во 2010 и 2015 година. На вторите избори, тој беше убедливо поразен од Џереми Корбин, ветеран социјалист кој ја повлече партијата кон лево.

Иако првично беше во владата во сенка на Корбин, неговото заминување од функцијата градоначалник на Манчестер во 2017 година му овозможи во голема мера да се држи подалеку од фракциските војни што ја потресоа Лабуристичката партија за време и веднаш по водството на Корбин. Поради ова, левото крило на партијата, кое го презира Стармер за поместување на партијата кон центарот и соборување на Корбин, не го поврзува со тој период.

„Крал на северот“

Како градоначалник на Манчестер, тој изгради репутација за спротивставување на Вестминстер, што ја опфаќа долгогодишната поделба север-југ во британската политика, го зацврсти неговиот статус на аутсајдер и му го донесе прекарот „Крал на северот“.

За време на неговиот мандат, економијата на пошироката област на Манчестер доживеа бум, а тој надгледуваше подобрувања на мрежата за јавен превоз и започна голема програма за домување.

„Тој имаше многу јасна визија за пошироката област на Манчестер, за неговиот економски успех, социјалната инклузија и за тоа секој во градскиот регион да може да живее добро“, изјави неговата заменик-канцеларија Кејт Грин за CNN. „Тој беше исто така многу фокусиран на работи што ќе направат разлика во секојдневниот живот на луѓето“.

Другите големи ветувања, како што е искоренувањето на бездомништвото до 2020 година, не се исполнети, а критичарите тврдат дека темелите за неговите достигнувања биле поставени пред да дојде на власт. Сепак, како лице на преродбата на Манчестер, Бернам изгради профил на регионален лидер сличен на американските гувернери.

Што е „манчестеризам“?

Постои стара шега во лабуристичките кругови што се потсмева на способноста на Бернам да се прилагоди на идеите што се популарни кај левицата во тоа време. „Блерист, Браунист и Корбинист влегуваат во пабот (алузија на поранешните лидери на лабуристите, Тони Блер, Гордон Браун и Џереми Корбин, итн.)“, се вели во шегата. „Келнерот прашува: „Што сакаш, Енди?“

И покрај промените, Бернам генерално се поврзува со „умерената левица на Лабуристичката партија“, вели Лоте Харгрејв, политиколог на Универзитетот во Манчестер. „Би го поставиле можеби малку лево од Стармер, но секако десно од некој како Корбин.“ Во медиумите, Бернам се поврзува со „манчестеризмот“, термин што се однесува на неговото време кога бил на чело на Манчестер.

За Бернам, „манчестеризмот“ значи „социјализам пријателски настроен кон претпријатијата“ или „крај на неолиберализмот, крај на економијата на прелевање што ги занемари местата како Мејкерфилд“, како што рече во своето видео за кампањата.

Десно од Корбин, лево од Стармер

Според Метју Лоренс, основач на Институтот за заедничко богатство и еден од интелектуалните гласови зад Бернам, манчестеризмот подразбира постигнување „подобра контрола врз клучните услуги, без разлика дали се работи за домување, вода, енергија или транспорт, кои систематски се аутсорсирани, дерегулирани и приватизирани“.

Други столбови на манчестеризмот, според Лоренс, вклучуваат децентрализација на овластувањата од Вестминстер кон други градови и „претприемачка култура, но со обид да се постигне ова под услови што директно ќе им користат на работниците“.

Програмата не е значително различна од некои од политиките што веќе ги спроведува сегашната лабуристичка влада. Таа создаде „Грејт бритиш енерџи“, јавно поседувана инвестициска компанија за финансирање на чиста енергија, и „Грејт бритиш рејлејс“ за да ја стави железничката мрежа под поголема јавна контрола. „Постојат вистински сличности и континуитети во аргументот“, призна Лоренс. „Не е нужно радикален прекин, туку значително забрзување“.

Лабуристичката партија во превирања

Со Бернам повторно на првата линија на политиката, трката за лидерство во партијата изгледа речиси неизбежна. Лабуристите беа во криза со недели по катастрофалните резултати од локалните избори, а само неможноста на Барнам да се кандидира се чини дека го одложи конфликтот.

Како што популарноста на Лабуристите опаѓаше, партијата почна да се распаѓа во потрага по дијагноза и лек за многуте проблеми на земјата. Потребата да се спречи победата на Реформ УК на општите избори ја зголемува итноста.

Секоја потенцијална политичка платформа на Барнам би се соочила со истите буџетски и политички ограничувања како и на Стармер. Велика Британија има малку пари за трошење, додека политичката клима станува сè поделена.

Балансирањето е клучно

Ако тој скршне премногу надесно по прашања како што е имиграцијата, Барнам ризикува да ја изгуби прогресивната, високообразована урбана база на Лабуристите во корист на Зелената партија. Ако се сврти премногу налево, ризикува да ја отуѓи традиционалната работна база.

За време на кампањата, Барнам внимателно се снаоѓаше со овие поделби, усогласувајќи ги своите ставови со гласачите на Лабуристите во Мејкерфилд. Во врска со имиграцијата, тој се приближи до сегашната влада, поддржувајќи ги плановите за укинување на статусот на постојан бегалец и напуштајќи ги претходните повици да им се дозволи на недокументираните имигранти да бараат социјална помош.

Слично на тоа, тој ги ублажи критиките за фискалните правила што го ограничуваат задолжувањето на владата, а во врска со Брегзит се дистанцира од коментарите што ги даде во септември, кога рече дека би сакал да ја види Британија повторно приклучена кон Европската Унија за време на неговиот живот.

Сега тој ќе седне во парламентот, а очите на нацијата ќе го следат секој негов потег.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Во екот на повторна ескалација на судирите меѓу Либан и Израел, што доведе до нови ирански закани за спуштање на „рампата“ на Ормускиот теснец – во малиот швајцарски рај – Бургеншток кај Луцерн, официјално стартуваше првата рунда преговори од 60 дневното примирје – кое треба да донесе траен мир на Блискиот Исток. На маса, меѓу другите се три клучни точки – Иран да се откаже од нуклеарната програма, Ормускиот теснец да биде пловен и укинувањето на санкциите од Вашингтон за Техеран.

Американското и Иранското лидерство никогаш не се сретнале на толку високо ниво – а предводникот на делегацијата од Вашингтон – потпреседателот на САД, Џеј Ди Венс, по новиот фронт во Либан порача дека се работи на целосен прекин на огнот и дека треба целосно да се „испеглаат“ несогласувањата меѓу сите вклучени за да се постигне конечен регионален мир. Венс вели дека насоките од Трамп се преку дипломатија да се сврти нов лист на Блискиот Исток, но не исклучува ризик од врачање на состојбите и на „старо“.

„Претседаетлот побара од нас да свртиме нов лист, да го трансформираме нашиот однос со иранскиот народ и да подадеме рака што ќе му покаже на народот во Иран дека, ако вашето раководство е подготвено да се од тоа да биде двигател на регионалната нестабилност, ако се подготвени да се откажат од амбициите за нуклеарно оружје на долг рок, тогаш САД се подготвени фундаментално да го трансформираат односот со таа земја. Тоа, секако е нашата цел, а веќе постигнавме голем напредок во последните неколку часа, а очекувам и дополнителен напредок во наредните часови.“

На масата спроти Венс, специјалниот пратеник Стив Витков и советникот и зет на Трамп, Џеред Кушнер седнаа Багер Галибаф- претседател на иранскиот парламентот и шефот на дипломатијата Абас Арагчи– од кои допрва се очекува првата оценка за текот на преговорите. Во меѓувреме од техеран се огласи претседателот Пезешкијан – кој порача дека Иран нема да се откаже од своето право на збогатување ураниум.

„Сите знаете што говореше претседателот на САД. Тој направи целосно свртување од 180 степени. Велеше дека Иран мора безусловно да се предаде. „Иран нема право да го прави ова, Иран нема право да го прави она“, потоа одржа говор и рече дека „Иран има право да го прави ова, има право да го поседува тоа“, со други зборови тој се смени за 180 степени во споредба со неговите претходни позиции и прифати дека не можат да ги игнорираат нашите права.“

Во преговорите во Швајцарија посредуваат Пакистанскиот премеир - Шехбаз Шариф и началникот на армијата, Асим Мунир кои се подолг период комуникациски канал помеѓу Вашинготн и Техеран, а во таа улога е дојден и катарскиот министер за надворешни Мохамед бин Абдулрахман ал Тани.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.