Откриено е дека трет воз продолжил да се движи по спротивната пруга, додека вториот машиновозач морал да исправи неточна наредба добиена од контролниот центар Аточа во Мадрид. Според најновите информации, во несреќата загинале најмалку 74 лица.

Според информациите од весникот Ел Корео, кои ги објавија службеници на криминалистичката полиција и извори блиски до Независниот орган за истрага на сообраќајни несреќи (AITAT), кој ја истражува несреќата, ситуацијата на железничката мрежа во среда наутро била... хаотична.

Отказот на системот LZB, систем за автоматска заштита на возовите, влијаел на шест возови на делница долга околу 63 километри, предизвикувајќи состојба на „тотален застој“, како што ја опишале ситуацијата менаџерите вклучени во операциите.

И покрај безбедносните протоколи кои бараат целосно запирање на сообраќајот на оваа делница, најмалку два други воза сè уште сообраќале во областа по несреќата.

Трет воз застана на два километри од местото на судирот

Возот што продолжи да се движи беше AVE 02061, кој тргна од станицата Севиља-Санта Хуста во 6:05 часот наутро, упатувајќи се кон Мадрид. Возот се движеше по друга пруга, во спротивна насока од двата воза што се судрија, и на крајот застана недалеку од остатоците.

Податоците за позицијата на возот Ренфе, снимени во ADIF системите и на платформата SpainTrainRadar, покажуваат дека возот застанал и повторно започнал по судирот.

Овие податоци веќе се анализирани од Одделот за криминал од големи несреќи. Според прелиминарната реконструкција на настаните, третиот воз првпат застанал околу 8:39 часот наутро, на километар 125,2 од пругата, и останал неподвижен до околу 8:52 часот наутро. Од таа точка до местото на судирот, на 118,8 км, имало 6,4 км.

Несреќата се случила во 8:53 часот, кога AVE 02061 веќе повторно тргнал кон Мадрид, откако бил запрен околу 13 минути. Конечно застана на 121 км, приближно два км од местото каде што се судрија другите два воза.

Голема разлика во брзините на возовите

Споредбата на брзините со кои се движеа возовите пред судирот е особено интересна.

Додека AVE 02061 се движеше со мала брзина кон Мадрид, AVE 02080, кој се движеше кон Севиља, повторно достигна просечна брзина од повеќе од 200 км/ч.

Пред него беше запрениот воз Ирјо 6076, чиј машиновозач ги извести властите дека не може да го рестартира возот.

Дозволата за продолжување на патувањето за AVE 02080 беше издадена во 8:36 часот. Сепак, првото јасно движење забележано во реконструкцијата на настанот е забележано во 8:43:48 часот.

Ова значи дека 17-те минути помеѓу издавањето на дозволата и судирот (во 8:53 часот) го вклучуваат и периодот во кој возот бил во мирување.

Поминаа приближно девет минути помеѓу неговото прво забележано движење и судирот. Четири минути по рестартирањето, AVE се движеше со проценета просечна брзина од 214 километри на час.

Во 8:51:49 часот, во близина на 111-тиот километар, проценетата просечна брзина достигна 236 километри на час, додека во следниот период се намали на 181 километар на час.

Ова се просечни брзини пресметани врз основа на снимените позиции на возот, а не на моменталните мерења од неговите инструменти.

AITAT прелиминарно проценува дека брзината во моментот на судирот била помеѓу 160 и 200 километри на час, додека точната вредност треба да се утврди со анализа на системот за снимање податоци.

Машиновозачот спречи уште поголема трагедија

Движењето на AVE 02061 не е единственото што го истражуваат Guardia Civil и AITAT.

Друг воз од Ирјо, број 6011, кој патувал од Севиља до Мадрид и бил на околу 50 километри од местото на несреќата, исто така наводно добил погрешна наредба од контролниот центар на Аточа да го продолжи своето патување нормално.

Сепак, машиновозачот сфатил дека имало грешка и побарал да продолжи да вози во „режим на видливост“, односно со брзина што му овозможува на возот да застане на време пред која било пречка во видливиот дел од пругата.

Сè укажува дека ова е машиновозачот на кој се осврна шпанскиот министер за транспорт Оскар Пуенте за време на неговото обраќање во среда.

Министерот потврди дека друг машиновозач ја исправил инструкцијата што ја добил од Аточа.

„Не може да биде нормално возење, мора да се вози во режим на видливост“, рече Пуенте, цитирајќи го машиновозачот.

Според министерот, операторот во контролниот центар ја прифатил корекцијата.

Пуенте не откри за кој воз станува збор, ниту прецизираше точно кога се одвивал разговорот. Тој исто така не разјасни дали погрешната наредба ја дал истиот вработен кој му дозволил на возот на AVE вклучен во несреќата да продолжи.

Петти воз, исто така, тргнал по судирот

Според резултатите од истрагата, петтиот воз, Avant 08081, исто така тргнал по несреќата. Доаѓал од Пуертолано и се движел зад возот AVE 02061.

Возот застанал околу 8:43 часот, на километар 126,1 од пругата. Неговото прво значајно движење било забележано околу 9:02 часот, девет минути по судирот. Поминал приближно 900 метри, со максимална регистрирана просечна брзина од 37 километри на час.

Барните брзини им дале на возачите повеќе време да реагираат, но истрагата испитува дали биле почитувани пропишаните безбедносни процедури за време на секое од овие движења.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Еден починат бил погребан со девет монети во устата, додека други гробови содржеле обезглавени тела со черепи поставени покрај нозете, а луѓе биле закопани со лицето надолу.

Широк историски опсег

Под еден од најпрометните и најважните автопати во Англија, А1, археолозите направија откритие кое нуди необичен увид во верувањата и обичаите на луѓето во римскиот период.

Како што се приближува Ноќта на вештерките, наодите од Северен Јоркшир повторно го привлекоа вниманието кон необичните начини на кои луѓето од тоа време се однесувале кон мртвите, како и прашања за тоа што тие верувале за животот и смртта.

Откритијата се дел од големо археолошко истражување кое вклучуваше 308 гробови на 14 различни локации. Пронајдените остатоци датираат од многу широк историски опсег - од раното бронзено доба до англосаксонскиот период.

Сепак, неколку римски гробови особено го привлекоа вниманието на истражувачите, бидејќи даваат вреден увид во обичаите и верувањата од тоа време, објавува Дејли Стар.

Обичајот на положување монети

Погребувањето во римскиот период играло исклучително важна улога. Се верувало дека душите на починатите можат да се налутат и да им наштетат на живите ако нивните останки не се правилно погребани.

Ваквите верувања биле поврзани и со „патувањето во подземјето“. Според идеите од тоа време, душата можела да го започне ова патување само по погребувањето.

Затоа монетите пронајдени во устата на починатиот имаат посебно значење.

Обичајот на положување монети покрај починатиот е познат како Харонов обол. Според старогрчката митологија, Харон бил митски бродар кој ги превезувал душите на починатите преку реката што го одделувала светот на живите од светот на мртвите.

Монетата претставувала плаќање за ова патување, или надомест што починатиот морал да го обезбеди за да може неговата душа да премине на другата страна. Иако верувањето потекнува од грчката традиција, тоа било задржано и во одредени културни заедници за време на римскиот период.

Наоди во другите гробови

Она што го прави гробот од Катерик особено издвоен е фактот дека дури девет монети биле пронајдени во устата на починатиот. Имено, многу почеста практика била да се постави само еден.

Археолозите кои работат за компанијата Cura Terrae, која била задолжена за истражувањето, веруваат дека поголемиот број монети можеби претставувал еден вид преплата за услуга на митскиот бродар или обид да се обезбеди безбедно преминување на душата во подземјето.

Уште повознемирувачки наоди се откриени во други гробови. Имено, археолозите пронашле двајца луѓе чии глави биле отсечени, а потоа поставени пред нивните нозе.

Истражувачите, исто така, утврдиле дека двата гроба содржат елементи од камени конструкции, познати како цисти, кои се користеле за сместување и заштита на останките.

Покрај тоа, уште две лица се пронајдени закопани со лицето надолу, наместо во вообичаената положба на грб.

Откривање на бројни артефакти

Точното значење на овој метод на погребување сè уште не е утврдено. Сепак, фактот дека ваквите гробови се појавуваат меѓу некои подоцнежни погребувања може да укажува на промени во верувањата и погребните обичаи кон крајот на римскиот период.

Археолозите ја разгледуваат можноста дека обезглавувањето служело за да се спречи починатиот да „се врати кај живите како одмаздољубиви духови“, додека погребувањето со лицето надолу можеби било знак на „непочитување“ или посебен ритуал.

Покрај необичните методи на погребување, истражувањето открило и бројни предмети што биле ставани со починатиот и очигледно имале посебно значење.

Меѓу нив имало прободени монети, привезоци и прободен кучешки заб. Археолозите претпоставуваат дека некои од артефактите можеби биле дел од амајлии или збирки заштитни предмети за кои се верувало дека можат да го заштитат починатиот.

„Длабоко лични верувања“

Стјуарт Рос, раководител на истражувањето во Кура Терае, рече дека наодите даваат редок увид во личните верувања на луѓето што живееле пред речиси два милениума.

„Ноќта на вештерките обично се поврзува со приказни за духови, натприродно и враќање на мртвите во живот, но тие ни даваат увид во длабоко личните верувања на луѓето пред илјадници години за смртта, погребувањето и задгробниот живот“, рече Рос.

Тој објасни дека ставовите за смртта во римскиот период биле различни и дека пронајдените гробови одразуваат по традиционални разбирања.

Сите пронајдени артефакти и археолошки материјал сега се чуваат во Фондот за музеи во Јоркшир, каде што ќе бидат достапни за понатамошно проучување.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Тоа е симболично име со кое тој одлучи да му оддаде признание на студентското движење, а веста ја објави на социјалната мрежа X, објави Индекс.

„Од денес студентите од Србија имаат своја галаксија! ГАЛАКСИЈА SL3!“ напиша Доневски, кој откри дека неговиот истражувачки тим открил 17 галаксии во длабоката вселена пред една година користејќи ги телескопите ALMA и James Webb.

Галаксија која ќе продолжи да создава ѕвезди милијарди години

Доневски објасни дека некои ѕвезди во галаксијата SL3 штотуку се формираат, додека други се стари повеќе од седум милијарди години. Галаксијата содржи и големи количини молекуларен гас од кој ќе се формираат нови ѕвезди.

„Оваа галаксија, исто како и студентите, патувала долг пат за нејзината светлина да стигне до нас“, напиша астрофизичарот.

Галаксијата долго време е невидлива за оптичките телескопи поради големата количина на гас и прашина. Сепак, набљудувањата од телескопите ALMA и James Webb го открија нејзиниот екстремно светол центар, поврзан со формирањето на нови генерации ѕвезди.

Според Доневски, галаксијата би можела интензивно да создава ѕвезди уште три милијарди години.

Od danas, studenti Srbije imaju svoju galaksiju! GALAKSIJA SL3!🙂 (1/3) Pre godinu dana, teleskopima ALMA i Džejms Veb, moj tim i ja smo otkrili 17 galaksija u dubokom svemiru. U čast studenata, odlučio sam da jednu od njih nazovem SL3. Upoznajte je👇 #Studentisupobedili https://t.co/J09txzf2HB

— Dr. Darko Donevski (@darkOenergy) October 30, 2026

Името е симболично, не е официјално име

Доневски нагласи дека SL3 не е официјалното име на галаксијата, туку симболично име што тој лично одлучил да ѝ го даде.

Тој објасни дека галаксиите имаат официјални каталошки ознаки, но дека астрономите користат и неформални имиња во научната комуникација.

Затоа решил на една од галаксиите откриени од неговиот тим да ѝ даде име посветено на студентите во Србија, со намера да се користи во медиумите, научните трудови и на конференции.

Студентско движење во Србија

Посветувањето доаѓа во време кога студентите во Србија станаа едни од најважните учесници во политичките и општествените настани во земјата.

Студентските протести започнаа по уривањето на крошната на железничката станица во Нови Сад на 1 ноември 2024 година. Студентите бараа одговорност за трагедијата, а протестите и блокадите на факултетот прераснаа во пошироко движење против владата.

Доневски ја заврши својата објава за галаксијата со хаштагот #StudentiSuPobedili, поврзувајќи ја својата научна работа со студентското движење.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.