Експертите за ментално здравје истакнуваат дека навременото препознавање на симптомите може да спречи сериозни последици како што се слаби академски резултати, социјална изолација или здравствени проблеми.

Марин Кристијан-Овидиу, директор на порталот за видеоигри FreezeNova, нагласува дека зависноста од игри, како и секоја друга, бара холистички пристап. „Не е доволно само да се справите со последиците, треба да ги разберете и причините за однесувањето“, вели Овидиу. „Раната интервенција и постојаната поддршка се клучни за развивање здрав однос со игрите. Ако родителите ги препознаат знаците и реагираат на време, тие можат значително да придонесат за менталната и физичката благосостојба на своето дете.“

Десет знаци што можат да укажуваат на зависност од игри

Опсесивно размислување за игри - Детето постојано зборува или размислува за видеоигри дури и кога не е на компјутер.

Нервозно однесување кога не игра - Ако не може да игра, станува раздразливо, вознемирено или вознемирено.

Потреба да игра подолго време - За да се доживее задоволство, мора да игра подолго од претходно.

Неможност да го намали играњето - И покрај обидите, не успева да го намали времето поминато во играње.

Занемарување на други интереси - Се откажува од хобија, спортови и активности во кои некогаш уживало.

Продолжува да игра и покрај негативните последици - Продолжува да игра иако знае дека е штетно, на пример, поради проблеми со спиењето, здравјето или училиштето.

Лаже за времето поминато во играње - Криење на вистинското време поминато во играње од родителите и пријателите.

Бегање од реалноста - Користи игри за да избега од проблеми, тага, стрес или досада.

Занемарување на обврските и односите - Занемарување на училишните задачи, дружењето или семејните активности поради играњето.

Занемарување на основната грижа за себе - Прескокнува оброци, не спие доволно или ја занемарува личната хигиена за да може да продолжи да игра.

Како да му помогнете на вашето дете?

Важно е да поставите јасни правила за времето што вашето дете го поминува на компјутерот. Ограничете ги игрите така што нема да ги попречуваат училишните обврски, спиењето, оброците или физичката активност. Поттикнете го вашето дете да се занимава со активности што не вклучуваат дигитални уреди - спорт, поминување време на отворено, дружење со врсници и хобија.

Родителите треба да ја следат содржината на игрите и да проверат дали се соодветни за возраста на детето. Од клучно значење е да се разговара со децата за можните ризици од прекумерното играње и да им се објасни зошто се неопходни одредени ограничувања. Децата многу полесно ги прифаќаат правилата ако им се објаснат на смислен начин.

„Ако родителите имаат умерен пристап во користење на технологијата, полесно ќе ја прифатат таа норма“, истакнува Овидиу. Тој, исто така, препорачува користење на родителски контроли како алатка за поставување на временско ограничување.

Ако забележите дека овие знаци се присутни и дека не можете сами да ги решите, не двоумете се да побарате помош од психолог или советник за зависности. Со навремено дејствување, можете да му помогнете на вашето дете да развие поздрав однос со видеоигрите и да спречи долгорочни последици.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.