Би-Би-Си на таинствен тропски остров на кој е строго забранет пристап - Канал 5

Живот

Би-Би-Си на таинствен тропски остров на кој е строго забранет пристап

Диего Гарсија, изолиран остров во Индискиот Океан, е рај со бујна вегетација и бели песочни плажи, опкружен со кристално сино море.

Би-Би-Си на таинствен тропски остров на кој е строго забранет пристап

Би-Би-Си

Диего Гарсија, изолиран остров во Индискиот Океан, е рај со бујна вегетација и бели песочни плажи, опкружен со кристално сино море. Но, ова не е туристичка дестинација. Строго е забранета за речиси сите цивили. Овде се наоѓа тајна британско-американска воена база која со децении е обвиткана со гласини и мистерија.

Островот управуван од Лондон е во центарот на долготрајниот територијален спор меѓу ОК и Маурициус, при што преговорите се интензивираат во последните недели.

Со месеци бараат дозвола да го посетат островот

Новинарите на Би-Би-Си добија пристап до островот на почетокот на септември. Би-би-си со месеци се обидува да добие дозвола да го посети најголемиот остров на архипелагот Чагос. Неговите новинари сакаа да го следат историскиот судски случај за третманот на Тамилите од Шри Ланка, првите луѓе кои поднеле барање за азил на островот и се таму три години. Наскоро ќе биде донесена пресуда дали се незаконски приведени.

Диего Гарсија, кој е на околу 1.600 километри од најблиското копно, е на листата на најоддалечените острови во светот. Нема комерцијални летови, а ни таму не е лесно да се стигне - дозволите за чамци се издаваат само за надворешните острови на архипелагот.

Потребна е дозвола за да се стигне до островот, која се дава само на луѓе со врски со воена инсталација или британските власти кои управуваат со областа. Адвокатите на британската влада се обидоа на суд да го спречат Би-Би-Си да присуствува на сослушувањето, па дури и кога Врховниот суд на островот ги одобри новинарите, САД рекоа дека нема да обезбедат храна, транспорт или сместување за оние кои се обидуваат да стигнат до островот за случајот Тамил - вклучително и судијата и адвокатите.

Кога на новинарката Алис Кеди конечно и е одобрено да престојува пет дена на островот, ограничувањата останале строги. Не смеела да се движи низ островот, а не смеела ниту да известува за ограничувањата. Персонал на безбедносната компанија G4S е донесен на островот за да ја чува Кеди и адвокатите со кои допатува на судското рочиште.

Диего Гарсија е еден од околу 60-те острови кои го сочинуваат архипелагот Чагос или Британската територија на Индискиот Океан (БИОТ) - последната колонија основана од Обединетото Кралство кога се отцепи од Маурициус во 1965 година. Се наоѓа приближно на половина пат помеѓу Источна Африка и Индонезија. Неговата површина е 44 квадратни километри.

Британско-американска воена база се наоѓа на островот од раните 1970-ти. Договорите потпишани во 1966 година го изнајмија островот на САД на 50 години, со можно продолжување за уште 20 години. Закупот беше обновен и истекува во 2036 година.

На островот се испреплетуваат влијанијата на САД и Обединетото Кралство. На терминалот на аеродромот вратите се украсени со британското знаме, а на ѕидовите се фотографии од важни британски личности како Винстон Черчил. Се гледаат британските полициски автомобили и ноќниот клуб Брит клуб со лого на булдог. Улиците се нарекуваат Britannia Way и Churchill Road, но возите десно како во САД. Кеди се возел во светло жолт автобус кој наликува на американски училишен автобус. Американскиот долар е прифатена валута, а електричните приклучоци се американски.

Островот управуван од Лондон

Иако областа е управувана од Лондон, поголемиот персонал и ресурси се под контрола на САД. Додека Би-Би-Си се обидуваше да добие пристап до островот, британските власти допираа до американскиот персонал. Вршителот на должноста комесар на БИОТ рече дека не може да ги „присили американските власти“ да дозволат пристап до кој било дел од воениот објект и покрај тоа што е британска територија.

Во последниве години, оваа територија ја чинеше Велика Британија десетици милиони фунти, од кои повеќето се категоризираат под „трошоци за мигранти“.

Атмосферата на островот делува опуштено, пишува Кеди за Би-Би-Си. Војници и изведувачи се движат со велосипед, играат тенис и сурфање на ветер на попладневното сонце. На островот има кино, куглана, па дури и музеј со продавница за сувенири, иако на репортерот не му беше дозволено да влезе внатре.

Островот е украсен со неверојатни природни убавини, од бујна вегетација до недопрени бели плажи, а исто така е дом на најголемиот копнеен членконог во светот - кокосовиот рак. На веб-страницата на БИОТ се наведува дека Диего Гарсија има највисок морски биодиверзитет во ОК и нејзините прекуокеански територии, како и еден од најчистите мориња и најздравите гребени системи во светот.

Брутално минато

Но, постојат и индиции кои укажуваат на неговото брутално минато. Кога Обединетото Кралство ја презеде контролата врз островите Чагос од поранешната британска колонија Маурициус, се обиде брзо да исели повеќе од 1.000 жители за да направи место за воена база.

Овие луѓе биле донесени на островите Чагос од Мадагаскар и Мозамбик за да работат на плантажи со кокос под француска и британска власт. Во следните векови тие развија свој јазик, музика и култура. Трагите од нивниот живот на островот се видливи и денес.

Дејвид Вајн, автор на книгата Остров на срамот: Тајната историја на американската воена база на Диего Гарсија (Остров на срамот: Тајната историја на американската воена база на Диего Гарсија), ги опишува како „сенишен остаток од општеството што постоеше таму скоро 200 години“.

Во документите на британското Министерство за надворешни работи од 1966 година се наведува дека островите биле избрани за воена база „не само поради нивната стратешка локација туку и поради тоа што немаат постојано население, на што Американците му придавале особено значење“.

За ОК, тоа беше можност да негува блиски воени врски со САД, но имаше и финансиска мотивација. САД се согласија на попуст од 14 милиони долари кога Велика Британија ги купи нуклеарните ракети Поларис.

Емиграцијата на сите жители на островите Чагос започна во 1967 година. Сите домашни миленици, пред се кучињата и мачките, беа убиени, а луѓето беа качени на товарни бродови и однесени во Маурициус или Сејшели.

„Немавме избор“

Во своето сведочење пред Меѓународниот суд на правдата години подоцна, Лизеби Елисе, која беше протерана, рече дека луѓето на островите во архипелагот живееле среќен живот: „Еден ден ни рекоа дека мораме да го напуштиме нашиот остров. Бевме несреќни, но ние немавме избор.

Маурициус стекна независност од Обединетото Кралство во 1968 година и тврди дека островите се своја територија. Судот на Обединетите нации пресуди дека владеењето на Обединетото Кралство над територијата не е легално и дека островите Чагос треба да му бидат предадени на Маурициус.

Владата на Обединетото Кралство тврди дека островите се под постојан британски суверенитет од 1814 година. Сепак, пред две години се согласи да отвори преговори со Маурициус за иднината на територијата, при што тогашниот министер за надворешни работи Џејмс Клеверли рече дека сака да ги реши сите отворени прашања.

Во септември, Џонатан Пауел, поранешниот шеф на кабинетот на британскиот премиер Тони Блер, кој имаше централна улога во Договорот за Велики петок на Северна Ирска, беше назначен да преговара со Маурициус за островите.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Судбина

Тинејџерка среде погреб стана од мртовечкиот ковчег пред шокираното семејство (ВИДЕО)

Во Гватемала, 15-годишно девојче за кое се верува дека е мртво ги шокираше семејството и пријателите кога се разбуди во ковчегот на сопствениот погреб. 

Тинејџерка среде погреб стана од мртовечкиот ковчег пред шокираното семејство (ВИДЕО)

Видеото од тој момент стана вирално, а „Њујорк пост“ пишува за неверојатниот настан.

Таа беше прогласена за мртва од нејзиниот татко

Сè започна минатата сабота наутро, кога тинејџерката Јулеиди Икскотоак се онесвести додека нејзиниот татко Абрахам ја возел во медицинскиот центар. Таткото, евангелистички пастор, го запре автомобилот и го провери нејзиниот пулс и дишење. Бидејќи не почувствува витални знаци, ја прогласи за мртва на самото место.

„Таа едноставно престана да постои, почина на пат“, изјави Икскотоак за локалните медиуми. „Видов дека повеќе не дише и не можев да го почувствувам нејзиниот пулс на зглобовите. Ситуацијата беше многу тешка за мене. Не стигна до болницата.“

Будење среде погребот

Смртта никогаш не беше официјално потврдена од лекар, ниту беше издадена смртна потврда. Семејството, следејќи го локалниот обичај за брз погреб, веднаш купило ковчег. Погребот се одржа во семејниот дом во руралното село Ел Џокот само осум часа откако девојчето се онесвестило.

Видеото од погребот покажува луѓе собрани околу дрвен ковчег. Мајката на Јулеиди, Лесвија Риос, се наведна над ковчегот и ја забележа нејзината ќерка како се движи. „Постојано велев дека е жива, не е мртва“, рече мајката. „Додека плачев над нејзиниот ковчег, го отворивме малото прозорче и таа се движеше. Се будеше и одеднаш седна.“

На чудење на присутните, тинејџерката се исправи во ковчегот и почна да зборува. Семејството ѝ помогна да излезе и ѝ даде чаша вода, а тагата се претвори во прослава со извици „алелуја“.

Закрепнување и поделени реакции

Јулејди се сети на моментите пред да ја изгуби свеста. „Срцето почна многу да ме боли, се чувствував тешко, а потоа паднав, како да сум се онесвестила“, рече таа. 15-годишната девојка сега се опоравува дома, е свесна и вели дека „му благодари на Бога“ што е жива.

Видеото од настанот се прошири на социјалните мрежи и предизвика стотици коментари. Додека многумина зборуваат за „чудо“, други изразуваат загриженост дека девојката веројатно е трауматизирана.

Некои се обидоа да направат шега од целата ситуација. „Потсетник за иднината - не паѓајте во несвест во Гватемала“, напиша еден корисник. Други беа изненадени од брзината со која беше организиран погребот: „Колку брзо успеаја да ја стават во ковчегот?!“. Имаше и коментари како: „Затоа сакам кремација, за секој случај да не се разбудам под земја“ и „Моментот кога ирационалните стравови повеќе не се ирационални“.

Здравствените власти во Гватемала сè уште не го коментираа инцидентот.

Тагови: погреб тинејџерка

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Бизарно

Му ги запалиле роговите и му ги пресекле гласните жици за да не испушта крици- Полворин го преживеал „toro embolado“ (ВИДЕО)

Спасен бик, одгледуван исклучиво за борба со бикови, е жив доказ дека секое животно заслужува сочувство, а не суровост. 

Му ги запалиле роговите и му ги пресекле гласните жици за да не испушта крици- Полворин го преживеал „toro embolado“ (ВИДЕО)

Приказната, која ја сподели Лук Барит, директор на кампањата во Network for Animals, е за бик кој одамна требало да биде мртов. Бикот се вика Полворин и е „toro embolado ', шпанска раса за борба со бикови одгледувана за индустријата во која биковите се провоцираат, исцрпуваат, рануваат и убиваат пред разбеснетата толпа. Најмалку 7.000 бикови се убиваат во Шпанија секоја година за време на традиционалните борби со бикови и фестивали. Полворин речиси стана еден од биковите што не ја преживеале традицијата. На локалниот фестивал „торо емболадо“ (бик со оган) во Мединасели, Шпанија, роговите на бикот се палат: топки од запалив материјал се прицврстуваат на роговите.

Со пламен што пламти само на неколку сантиметри од нивните очи и жешки парчиња што паѓаат врз нивните тела, биковите трчаат во паника, гонети од толпа што вреска и се смее на нивниот страв. Полворин беше предодреден за истата судбина: беше принуден да трча сè додека не се сруши од исцрпеност. Доби тешки изгореници на грбот и го изгуби видот на едното око. Неговите мачители му ги пресекоа гласните жици за никој да не може да ги чуе неговите вресоци, а кога заврши фестивалот, тој не беше поштеден, туку беше предодреден за колење.

Но, приказната на Полворин не заврши трагично. Бикот беше спасен и однесен во засолништето „Ла Кандела“ во Андалузија, со кое соработува Мрежата за животни. И за прв пат во неговиот живот, никој не се обиде да му наштети на Полворин. Кога волонтерите го посетија Полворин, тие стоеја само неколку метри од неговото огромно тело од 850 килограми. Никој не чувствуваше страв, дури ни Барит, директорот на кампањата, кој го гледаше бикот како полека оди низ оградениот простор - смирен и љубопитен, повеќе заинтересиран за храна отколку за луѓе. Полворин беше она што навистина е: нежен џин, жив, безбеден и конечно слободен да ужива во сонцето, тревата и мирот што суровоста и колењето се обидоа да му ги одземат.

На Полворин му беше дадена втора шанса за живот, шанса што многу малку бикови ја добиваат во индустријата за борби со бикови. Но, спасувањето не е само момент, туку ветување што мора да се одржува секој ден. Организацијата „Мрежа за животни“ сака Полворин да ја добие потребната грижа до крајот на животот: големи количини храна, специјализирана ветеринарна грижа и цврста и добро одржувана безбедносна ограда.

Поради овие трошоци, линијата никогаш не се повлекува и помошта во форма на донации од сите добротвори, и организации и богати поединци, е секогаш добредојдена.

Полворин веќе заборави дека бил жртва на индустријата за борби со бикови. Никогаш не смееме да го заборавиме ова: затоа организацијата Мрежа за животни одлучи да стави крај на тортурата врз биковите, а на 14 ноември, од 18:00 часот, Плаза Мајор во Мединасели, во шпанската покраина Сорија, ќе стане почетна точка на борбата и ќе започне меѓународна кампања на социјалните мрежи за да се стави крај на страдањето на биковите што горат поради оваа сурова традиција.

Тагови: рогови

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Европа

Не се намалува поддршката за крајната десница во Франција- Марин ле Пен во голема предност во првиот круг претседателски избори

Лидерката на француската крајнодесничарска партија Национален митинг, Марин Ле Пен и натаму има убедлива предност во првиот круг од претседателските избори што ќе се одржат следната година.

Не се намалува поддршката за крајната десница во Франција- Марин ле Пен во голема предност во првиот круг претседателски избори

Лидерката на француската крајнодесничарска партија Национален митинг, Марин Ле Пен и натаму има убедлива предност во првиот круг од претседателските избори што ќе се одржат следната година, а во вториот круг би ѝ се придружил и лидерот на левицата Жан-Лук Меланшон, според најновата анкета, пренесува денеска Bfmtv.

Антисемитските изјави што му се припишуваат на Жордан Бардела, сепак, не ја запреа динамиката на партијата Национален собир, покажува истражувањето на агенцијата „Толуна Харис интерактив“ за М6 и РТЛ.

Според резултатите од истражувањето, меѓу 35 и 37 отсто од француските гласачи би гласале за кандидатот на Националното собрание, според пет сценарија тестирани од агенцијата за испитување на јавното мислење.

Во сите варијанти, лидерот на Неосвоена Франција, Жан-Лук Меланшон, би ѝ се придружил во вториот круг од изборите, освојувајќи меѓу 18 и 19 отсто од гласовите.

Тој на тој начин би го надминал Едуард Филип од централно-десничарската партија Хоризонти, кој би добил меѓу 13 отсто, доколку Габриел Атал исто така бил кандидат, и 17 отсто од гласовите, доколку центристичкиот блок има само еден кандидат.

Атал, лидерот на партијата Ренесанса, би освоил меѓу 5 и 12 отсто од гласовите.

Рафаел Глуксман, неодамна назначениот социјалдемократски кандидат, се предвидува дека ќе освои меѓу 10 и 11 отсто од гласовите. Од друга страна, се проценува дека лидерот на централно-десничарската Републиканска партија Бруно Ретахо би освоил меѓу 7 и 10 отсто од гласовите.

Ова истражување, исто така, покажува дека откритијата на Медиапарт во врска со антисемитските изјави кои му се припишуваат на Жордан Бардела од неговата младост не му наштетиле на Националното собрание, но донекаде го нарушиле неговиот имиџ во споредба со оној на Марин Ле Пен.

Додека претходните истражувања покажаа дека нема разлика во перцепцијата на јавноста кога станува збор за овие двајца партиски лидери, се чини дека Жордан Бардела сега изгуби дел од довербата, па Марин Ле Пен изгледа поубедлива отколку што беше минатиот јули.

Имено, 51 отсто од Французите сметаат дека Марин Ле Пен би била добар претседател, што е зголемување за 6 процентни поени во однос на почетокот на летото, додека 47 отсто од нив имаат исто мислење за Жордан Бардела.

Тагови: Марин Ле Пен Франција

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер