Политико

Молневитата операција на САД во Венецуела, во која американските сили го уапсија долгогодишниот лидер Николас Мадуро, нанесе тежок политички и симболичен удар на Русија на Владимир Путин и ги разоткри слабостите на Кремљ како сојузник, пишува Политико во обемна анализа на глобалните последици од тој потег.

Толку за концептот на Путин за меѓусебна заштита на авторитарните режими

Како што е наведено во анализата, американскиот претседател Доналд Трамп покажа дека концептот на Путин за „мултиполарен свет“, во кој авторитарните режими од Каракас до Техеран би се заштитувале едни со други од Западот, е празен во пракса. Додека Москва се претставуваше како противтежа на американската моќ со години, настаните во Венецуела покажаа дека Русија не е во состојба да ги заштити дури ни своите најблиски партнери.

Понижувањето не е само во фактот што Путин не му притрча на помош на Мадуро кога беше најпотребно. Дополнителен удар е што Трамп дејствува поефикасно и порешително во спроведувањето на видот еднострани интервенции што Кремљ би сакал да ги спроведе, но не успева, истакнува Политико.

Надигран во улога на лидер кој не се грижи за правилата

Со други зборови, Путин е надминат во улога на лидер кој не се грижи за правилата. Додека рускиот претседател, како што е наведено, сигурно би сакал да го отстрани украинскиот претседател Володимир Зеленски со брза и решителна акција, Русија е заглавена во брутална војна во Украина веќе четири години, со повеќе од милион мртви и ранети руски војници.

„Путин сигурно е неподносливо љубоморен на Трамп“, изјави за Политико политичкиот аналитичар и поранешен писател на говори на Путин, Абас Гаљамов. „Она што Путин вети дека ќе го направи во Украина, Трамп го направи за половина час во Венецуела“.

Чувството на губење на угледот е една од ретките точки за кои се согласуваат и независните аналитичари и руските ултранационалисти. Националистичкиот блогер и поранешен разузнавач Игор Гиркин, кој моментално е во казнена колонија, напиша на Телеграм: „Претрпевме уште еден удар врз нашиот имиџ. Уште една земја сметаше на помошта од Русија, но не ја доби“.

Русија како несигурен сојузник

Со години, Москва се обидуваше да се наметне како клучна сила во отпорот кон западната хегемонија предводена од САД, составувајќи лабав сојуз на држави врзани со непријателство кон Вашингтон. Под Путин, Русија се претставуваше како носител на „мултиполарен свет“, кој, како и поранешниот Советски Сојуз, ќе ги заштити своите сојузници.

По инвазијата на Украина во 2022 година, Москва ги повика партнерите да застанат на нејзина страна. Многумина го сторија тоа. Иран продаваше беспилотни летала на Русија. Кина и Индија продолжија да купуваат руска нафта. Сојузниците во Латинска Америка и Африка, иако со ограничени економски и воени капацитети, обезбедија политичка и симболична поддршка, што ѝ овозможи на Москва да тврди дека не е меѓународно изолирана.

Сепак, како што истакнува Политико, неодамнешните настани покажуваат дека станува збор за едностран однос - во корист на Русија. Кога на сојузниците им е потребна помош, Москва е отсутна.

Започна од Ерменија, продолжи во Сирија, а потоа во Иран

Ерменците беа првите што го сфатија ова. Преокупирана со војната во Украина, Русија не направи ништо за да го спречи Азербејџан да ја преземе контролата врз Нагорно-Карабах во кратка војна во 2023 година. Руските мировници само гледаа.

Една година подоцна, Кремљ беше исто толку немоќен како што се сруши режимот на Башар ал-Асад во Сирија, кој Москва го држеше на власт со години. Русија го загуби и клучното пристаниште Тартус на Медитеранот.

Слично нешто се случи и со Иран. И покрај долгогодишното стратешко партнерство, Русија не можеше да му помогне на Техеран кога Израел и САД ги бомбардираа нуклеарните постројки на Иран. Москва остана неодговорена на демонстрацијата на западната воздушна моќ.

Сега Венецуела, уште еден долгогодишен сојузник на Кремљ, доживеа понижување, на кое Русија реагираше само со остри осуди, но без никаква конкретна акција.

Завист во Кремљ

Руските енергетски и воени врски со Венецуела беа длабоки. Од 1999 година, Москва го снабдува Каракас со повеќе од 20 милијарди долари воена опрема, финансирана од заеми и делумно обезбедена со контрола врз венецуелската нафтена индустрија. Тие влогови сега, како што пишува Политико, се практично изгубени.

Особено болен момент за Москва е фактот што руските сојузници успеаја да избегаат во Русија во минатото. Виктор Јанукович и Башар ал-Асад добија азил во Русија, додека Мадуро сега се појави пред суд во Њујорк, облечен во затворска облека.

Како што се очекуваше, руските власти ја осудија американската операција. Министерството за надворешни работи зборуваше за „неприфатливо кршење на суверенитетот“, додека сенаторот Алексеј Пушков рече дека Трамп го враќа „дивиот империјализам од 19 век“. Западот ја обвинува Русија за такви кршења на суверенитетот во Украина.

Исто така, се слушаше и вообичаеното тропање на оружјето. Пратеникот Алексеј Журавлев предложи Русија да ѝ ја понуди на Венецуела ракетата Орешник, додека популарниот Телеграм канал „Два главни“ тврдеше дека потезите на Трамп ѝ дале на Москва „слободна рака“ да ги реши сопствените проблеми „со сите потребни средства“.

Русите се надеваат дека ќе ја задржат Америка на западната хемисфера

Некои проруски коментатори тврдат дека постапките на Трамп потврдуваат дека меѓународното право повеќе не важи, додека други шпекулираат дека САД ќе се држат до западната хемисфера, оставајќи ја Европа и Централна Азија на Русија. Сепак, како што истакнува Политико, Путин со години ја следи логиката дека посилниот ги диктира правилата. Она што е понижувачки за Кремљ е фактот дека Трамп е поуспешен во ова.

Зависта се чини дека е доминантно чувство кај руските националисти. Александар Дугин напиша дека „цела Русија се прашува зошто со непријателите не се постапува на ист начин“. Маргарита Симоњан отворено призна дека постои причина „за љубомора“.

Америка нема да трпи санкции - за разлика од Русија

Бројни коментатори забележуваат дека, за разлика од Русија, САД веројатно нема да претрпат сериозни последици во форма на санкции или меѓународна изолација.

Како што заклучува Гаљамов во интервју за Политико, потегот на Трамп веројатно нема да го промени погледот на Русија кон светот, туку дополнително ќе го зајакне. Иронијата, вели тој, е што самиот Путин создаде свет каде што е важен само успехот. „А сега Американците покажаа како се прави тоа, додека понижувањето на Путин е очигледно за сите“.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.