Во исто време, преку својот адвокат, тој им кажа на истражителите дека приказните што ги раскажал во медиумските интервјуа, поради кои бил под истрага, биле „само фалење“ и дека нема никаква врска со злосторствата за кои бил обвинет, пренесе Индекс.

Сепак, тој призна дека слушнал од пријатели и познаници за патувањата на италијанските платеници кои отишле да се борат на српска страна во војната во поранешна Југославија, пишува АНСА.

Се бранеше со молчење

Повикан на сослушување од миланскиот обвинител Алесандро Гобис, вториот осомничен за тешко убиство со ниски мотиви одлучи да го искористи своето право на молчење. Тој е обвинет за убиство на цивили, вклучувајќи жени, стари лица и деца, во Сараево под опсадата на босанските Срби помеѓу 1992 и 1995 година.

Станува збор за 64-годишен маж од покраината Александрија, поранешен општински службеник и вработен во судските канцеларии во Џенова и ловец на хоби. Во некои претходни интервјуа, тој призна дека бил во Босна како волонтер со српска паравоена група, но негираше дека учествувал во платени „хорор сафари“.

„Тој едноставно се фалел и ги присвојувал приказните што ги слушнал од луѓе кои всушност биле таму. Тој дури и не служел во војска“, рече неговата адвокатка Лиција Сардо по испрашувањето.

Тој вели дека слушнал приказни, но не кажал од кого

Во изјава од две страници доставена до истражителите, 64-годишникот напишал дека во текот на тие години, преку разговори со пријатели и познаници, дознал за патувања од Италија до Босна во „мали чартер авиони“ организирани од луѓе кои се претставувале како „платеници“.

Исто така, открил дека луѓе што ги познавал, чии имиња не ги споменал, плаќале за тие летови, но не за да „одат на пукање“. Тие биле ангажирани, како што тврди, од „воени и паравоени групи“.

Тој исто така напишал дека подоцна тие луѓе не пукале „директно врз цивили“, туку дека веројатно имало погодени цивили, како што секогаш се случува во војните, и дека имало колатерални жртви. „Тие приказни ме потресоа длабоко“, рече поранешниот ловец од Пиемонт, додавајќи дека му предизвикувале кошмари.

„Никогаш не можев да си го дозволам тоа“

Во изјавата, човекот исто така тврди дека во тоа време бил идеолошки близок до неофашистичката италијанска партија MSI и фасциниран од падобранската бригада Фолгоре и специјалните сили на италијанската армија, но повторува дека никогаш не влегол во борба. „Никогаш не можев да си дозволам да платам за да одам да си играм војна“, додаде тој.

Во меѓувреме, истрагата собира сведоштва и спроведува обемни операции во соработка со меѓународните судски тела. Четири лица во моментов се под истрага.

Првиот осомничен, поранешен возач на камион од Фриули со симпатии кон крајната десница, се бранеше тврдејќи дека никогаш не бил во Сараево, иако еден сведок го слушнал како се фали со учеството во таа „лов“.

Другите двајца осомничени, еден од Бријанца и еден од Тоскана, ќе бидат повикани на сослушување во обвинителството подоцна.

Најдолгата опсада во историјата на модерното војување

За време на опсадата на Сараево, од 1992 до 1996 година, најдолгата во историјата на модерното војување, повеќе од 11.500 луѓе, вклучувајќи околу 1.600 деца, беа убиени во градот, според официјалните податоци од Босна и Херцеговина.

Многу од тие жртви беа застрелани од снајперисти распоредени на ридовите околу градот, а за време на војната, странските новинари ја нарекуваа главната сообраќајница во градот „Снајперска алеја“. Според Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија, стануваше збор за тероризирање на цивилното население.

Но, ниту еден снајперист никогаш не беше лично повикан на одговорност. Само воени и политички лидери беа осудени.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.