Живописниот регион Голо Брдо во Албанија има богата историја, обележана со борбите и аспирациите на македонската заедница да го зачува својот културен и јазичен идентитет, оценува Васил Стерјовски, еден од најголемите поборници за правата на Македонците во Албанија, за весникот „Македониум".

-Во годините по Втората светска војна, од 1945 до 1948 година, македонското население во Голо Брдо го ужива правото да се школува на својот мајчин македонски јазик. После 1948 година на Македонците во оваа област им се забранува да го изучуваат македонскиот јазик додека тоа право продолжуваат да го користат Македонците во областа на Мала Преспа и селото Врбник во Деволската област, додава Стерјовски.

По политичките промени во Албанија, особено по падот на комунистичкиот режим во раните 1990-ти, македонската заедница во Голо Брдо почна да бара враќање на правото на образование на својот мајчин јазик. И покрај нивните непоколебливи напори, ова основно право останува нереализирано.

- Во изминатите три децении, македонската заедница во Голо Брдо, која албанската држава официјално не ја признава како македонска, презеде неколку иницијативи за промоција на македонскиот јазик. Овие напори вклучуваа организирање на курсеви по македонски јазик за македонските деца. Сепак, овие македонски курсеви се соочија со забрани и ограничувања наметнати од албанските власти, посочува Стерјовски.

Според него, крај организирањето на македонски курсеви, родителите во Голо Брдо поднесоа и петиции до албанската влада со барање за изучување на македонскиот јазик во формалниот образовен систем.

За жал, додава, овие петиции постојано се одбиваат што дополнително ја зголемува фрустрацијата и разочарувањето на македонската заедница.

- Маките на Македонците во Голо Брдо и нивната борба за основни човекови права не останаа незабележани од меѓународните организации за човекови права. Специјалниот извештај на Народниот правобранител на Албанија за правата на малцинствата во 2014 година и мониторинг извештаите на Советодавниот комитет на Рамковната конвенција на Советот на Европа за заштита на националните малцинства ги истакнаа овие прекршувања на основните човекови права, нагласува Стерјовски.

Сепак, вели тој, и покрај одминувањето на времето и напорите на бројни поединци и организации кои се залагаат за промени, на Македонците во Голо Брдо и понатаму им се ускратува можноста да го изучуваат својот мајчин македонски јазик.

Исто така оценува дека политиките кои датираат од комунистичката ера, со кои „се настојуваше да се минимизира македонската заедница во одредени области во Албанија, опстојуваат и денес".

- Борбата за образование на македонски јазик во Голо Брдо е далеку од завршена. Македонската заедница во овој регион останува цврста во заложбите за зачувување на нивното културно и јазично наследство и продолжуваат да повикуваат на признавање на нивните основни човекови права. Приказната за Голо Брдо е сведоштво за трајниот дух на македонската заедница решена да ги заштити својот македонски идентитет и јазик, констатира Стерјовски во написот под наслов „Борбата за образование на македонски јазик во Голо Брдо, Албанија".

Прашањето за образование на мајчин македонски јазик Стерјовски, кој е лидер на единствената македонска партија во Албанија, МАЕИ, го актуелизираше и во албанскиот парламент во својство на пратеник.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.